DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

İleti kutusunu açınca N.’ın adını gördüm. Y. hocayı ziyaret etmişti. Y. hoca Boğaziçi’nde öğretim üyesiydi. Erken emekli oldu. Felsefe bölüm başkanıydı. Alanı sanırım fizik felsefesiydi. Kitaplarını bıraktı, akademyayı terk etti. İstanbul’u da terk...

Karım bir de Cenk vardı, dedi. Şafak hanımı taciz ediyordu. O sıra ben Almanya’ya gitmiştim. Eğitimi yarı kalmıştı. Çok hareketliydi, tazı kırması mıydı, yerinde durmuyordu. Firdevs şafi olduğundan dokunamıyordu. Sen de ilgilenmiyordun. Döndüğümde...

İkibinonsekizin onyedi şubatında saat yirmibirotuzda Yenikapı’dan metroya, kucağında bir yaşındaki kızıyla Suriyeli bir kadın bindi. Yandaki boş koltuğa oturdu. Çocuğu kalın bir pazene sarmıştı. Dışarıda zemheri soğuğunda üşümüş olan çocuk titriyordu. Yanakları kızarmış,...

Mevsimin en sıcak günleriydi. Ankara yanıyordu. Telefonum çaldı. Balıkesir’den Meriç hoca. Hoşbeşten sonra, “Konservatuvardan Ahmet hocamızı ziyarete geleceğiz” dedi, “birlikte gider miyiz?” “Olur” dedim. “Yarın ondörde randevu verdi, nasıl yapalım?” “Biraz erken gelin,...

Eğitim Bakanlığında genel müdür yardımcısı olan Nurettin Bey, karısı ve iki çocuğuyla, kardeşinin nikâhı için Konya’ya gitmişti. Sabah, dünürü, “sizi Mevlânâ’ya götüreyim” dedi. Çocuklar, eve dönmek, sınırsız internet ortamına kavuşmak için sabırsızlanıyordu. Karısı,...

Babamla Berber Ahmet’te tıraş sırası bekliyoruz. Eski Malatyalı Pala’nın yanağındaki tüyleri ispirtolu pamukla yakarken, “Havlucu geldi geçen…” diyor. Babam gülüyor, “ee?” “Remzi’nin kahvesinde konuşuyorlarmış. Birisi, “Allah sizi inandırsın, dün akşam onbire kadar televizyon...

Serender Düşü Düşünde, felsefeci dostuyla bahçede kahve içiyor, serenderin merdiveninin yapıldığı akasya ağacının ilk kesiminden sonraki haline bakıyorlar. Dostu, “onun...

Konuşturan: Mehmet Kahraman Çırak ilk öykü kitabınız ve kırk sekiz yaşında yayımlandı. Yunus Nadir Eraslan bu süre içinde öykü yazıyor...

Şiir geldi kelimeye dayandı. Kelime geldi emojiye dayandı. Hiyerogliflere gidelim. Eski Mısır’da insanlar duvarlara resimler çizerek iletişim kuruyorlardı. Hatta o...
