Çelişik sözlere büründünüz.” Zariyat; 8.

* Hiçbir söz insan diline düşmeden kötü değildir.

* Hayat bir ırmak gibi akmıyor; tek bir nokta/an gibi bir çizgi üzerinde derinleşiyor. Dibe doğru.

* Hiç: Varlık sağanağı.

* Konuşma sessizliğin soluklanmasıdır, hayatıdır.

* Koruyup yaydığında sessizliği sükût
Nefes aldığında konuşma
Sükût bütün konuşmadır.

* Konuşmak ve yazmak emaneti sahibine teslim etmektir.

* Sanat Varlık’ı eksik duyumsayıştır.
Yersiz ve yurtsuz.
Aç bî-ilaç…
Sanat Varlık’a ters yönden tekabüliyettir.

* Söz’ü ötele…

* İnsan nefesi açılır açılmaz şiir soluklamaya başlar; dili çözülür çözülmez şiir söyler.
İşte EN BÜYÜK ŞAİRLER ÇOCUKLARDIR.

* Çocuk
O en konuşkan anında yakalar dünyayı.

* Gülümseyince çocuk sıranın birinde
Korkudan altını ıslatıyor tüm seyirci.

* çölün yakıcı nefesine
boğazımı açtım
cızz etti beynimin arsız düşünceleri.

* Ne birine sevdalandım ne biri bana.
Sözlerim ilaçtan acı geldi çocuklara.

* Aklım biçare
Aklım biçare yangınlarda
Aklım biçare yangınlarda sek sek
Aklım biçare yangınlarda sek sek. Düştü.

* Kulağınız varsa kalbiniz korkudan duracak

%d blogcu bunu beğendi: