Sokaktayım.
Çocuğum.
Üzerimde annemin ördüğü kırmızı etek var.
Gündüz.
Aniden akşam oluyor.
Sokakta bir hurdacı arabasıyla birlikte, zehir gibi yeşil gözleriyle bana bakıyor.
Korkuyorum.
Eve kaçıp kapıyı arkadan kilitliyorum.
Dönüyorum.
Hurdacı evde.
Boğazıma sarılıyor.
Bağırıyorum.
Sesim çıkmıyor.
Sonra bağırarak uyanıyorum.
Yıllardır aynı rüyayı görüyorum.
Yaşım aynı.
Kıyafetim aynı.
Sokak aynı.
Ev aynı.
Hurdacı aynı.
Anahtar aynı.
İnsan 30 yıl aralıklarla aynı rüyayı görür mü?