Dünya tuzla buz oldu ikimiz kaldık.
Tuz olsa da buz olsa da kalmazdık; bildiğin dünya, insansız.
İlk kadın ve ilk erkek, aklımdasın.
Gönlümü al; aldım.
Lades.
İşte o günden beri.
Senin bu hesaplılığın, bu imaların…
Yok canım.
Var canım.
Say ki dünya tuzla buz oldu, ikimiz kaldık, ben senin avucundayım.
Gönlümde.
Değil, kuşatmayı seviyorsun.
Kapsamayı.
İçine almayı.
Boğmayı.
Eritmeyi.
Şekillendirmeyi.
Köleleştirmeyi.
Aynı zamanda gücü, hem sende, hem bende… Ne çelişki?
Düşkünler erkeklerden çıkıyor.
Bu cümleye gerek yok, dünyada ikimiz varız.
Havva Âdem’e nasıl kaş çatmıştı?
Nasıl göz süzmüştü?
Nasıl? Başka eylemler.
Hani ikimiz kalmıştık?
Dünyayı al getir!
İşte.
Aklımda.
Gönlünü ver bana.
Lades!

%d blogcu bunu beğendi: