DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com
Umrunda değil biliyorum. Ayrıntı bile değilim artık hayatında. Sıradan birkaç cümleyle özetlemek mümkün bu hikâyeyi. Sana kalsa özetlemek bile yersiz. Ama en azından bir yerlere not düşme hastalığımdan kurtulamadım işte. Ne işime yarayacaksa...
PERDE… “Ak mürekkeple sevişen bir meleksin sen Ve kara sözcüklerle de savaşan… Savunmasızım aşkına karşı Ve tabiiyim öpülesi kalbine Sen de sev beni bebek Öp kalbimi.” Korkmayın demiştim size. Ve korkmayın ve korkmayın...
Ey insanlar! Bu gece, az önce, ben mesaja mazhar oldum. Hayatımda ilk kez oluyor bu. Ne olduğunu sormayın bana. Zira, beklediğiniz gibi ne mânâ içerdiğini söyleyemeyeceğim size. Hem; siz sigara içerken içinde ne...
Radyodan bir ses yankılanıyor, davudi bir ses bir şiir okuyor. Dinleyen adam dalıp dalıp gidiyor. Düşünüyor gibi yapıyor kafa sallıyor. Duruyor boşluğa saplıyor gözlerini. Yitik bir şeyi arıyor, silik bir şeyin netleşmesini bekliyor....
Hafif hafif esen rüzgar düşüncelerini toplamasını engelliyor ve bu duygusal hava yüreğinden gözlerine giden yolu kısaltıyordu. Yapayalnız yürüdüğü deniz kıyısında, pardesüsü taşlardan sekerken, omuzlarından hüzün boşaltan türbanı kıyılara vuran dalgaların hıçkırıklarıyla bütünleşiyordu. Uzun...
Afedersiniz telefonunuzu kullanabilir miyim?’ diye başlanabilir bir konuşmaya. Bu konuşma ne kadar gereklidir diye sormaz kimse. Neden sorsun ki? Umurunda bile değildir çok kimsenin. Telefonun hikmetini bilenler hariç. Gel sana rüyamı anlatayım ....

Felç olunca çekildiği Koşuyolu’ndaki evinde curcuna usulünde segâh şarkısını bestelerken Sadettin Kaynak, bir gece düşünde Karacaoğlan’ı gördü. “Üstad” dedi, ‘incecikten...

Öyküye ve öykücülere ilişkin düşüncelerinizi, eleştirilerinizi topladığınız “Kurmacanın Büyülü Sureti” adlı eseriniz ve bu eserinizde ele aldığınız çeşitli konulara ilişkin...


