Onu turşuyla kandırıyor.
Küpün dibi düşüyor.
O turşunun başına kaza mı gelir bela mı gelir diyor.
Kaza gelse de bela gelse de gülüyor.
Turşu turşuya benzemiyor.
Küp küpe.
Adam adama.
Kaza kazaya.
Bela belaya.
Kırıyor, kuruyor, yapıyor, bozuyor…
Eğleniyor.
İşin tuhafı küpü taşıyan da eğleniyor.
O zaman bana ne?

%d blogcu bunu beğendi: