Kendini içinde mumyalamış.
Gençliğini değil de; ihtiyarlığını.
Koltukta.
Traşlı.
Gözlüklü.
Kitaplar orasında.
Dört duvar kitap.
Ev o kadar yüksek tavanlı ki, içindeki mumyanın oturduğu odayı bütün olarak alamıyor gözleri, bir nokta gibi kalıyor kendi.
Başı dönüyor.
Büyüteç kullanarak bakıyor içindeki kendine.
İçindeki kendinin içine bakabiliyor mu?
Bilinmez.

%d blogcu bunu beğendi: