Sarnıcından yıldızlar konarmış geceleri
Sulanırmış en uzak susuzlar ürküsüz
Bozkırda bir Çingene çadırı:
Bir kız kirli güzel:
Bir atmaca babasının kolunda:
Toprağa çiçekler çiziyor, ustaca çiziyor, birazdan rüzgârla silinecek çiçekler:
Sonra içeri gidip elinde ibrikle çıkıyor:
Kurumasın diye!
Şimdi bu öyküde “Bir atmaca babasının kolunda:” cümlesi fazla mı eksik mi?

%d blogcu bunu beğendi: