Melih Bayram Dede

DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ

Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:

Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.

Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:

“Adı Dergibi olsun!”

Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.

Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.

İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.

İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.

Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.

Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.

Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.

EDİTÖRLER

Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Bize Yazın
Edit Template

Kategori: Şiir

  • All Post
  • Adem Ağacı
  • Alıntı
  • Anlatı
  • Ara-lık
  • Buhara'dan Gelen Adam
  • Çay Molası
  • Çevgan
  • Çeviri şiir
  • Çocuk
  • Çöl Vaazları
  • Değini
  • Deneme
  • Dergi
  • Eleştiri
  • Genel
  • Gezi-Anı
  • Göz-lük
  • Günlük
  • Haber
  • Haiku
  • Hayatı Hakikiyye Sahneleri
  • Kitap
  • Kısa Kısa Söyleşi
  • Kusurlu Yazılar
  • Mavi Kalem
  • Mürekkep Lekesi
  • Öykü
  • Öykü Mahzeni
  • Röportaj
  • Şiir
  • Sinema
  • Söz Misali
  • Tordemir Yazıları
  • Üryan Soruşturma
  • Üryan Söylenişler
  • Yazıyorum Öyleyse Varım
  • Yeni
Acemi Ütopya

1 Kasım 2000-

“aynanıza atılan taş ne zaman ulaşır içinizdeki göle” Cengiz Kılçer bir gemi batmışsa bir martı da uçmuştur derler uzak denizlerden bir adada belki adalar hep uzaktır belki de denizler büyük ve miço haklı...

Yanmış Sözler

1 Eylül 2000-

Ruhun ve eşyanın dilini unutunca yaratılışın balkonlarına akıyor alemlerin esrarı. Ve kalbimin kalbimle buluştuğu zamanın mahşeri fısıltısında yanmış sözleri ve sabahın surelerini arıyor bir su damlası. Ve henüz camlardaki ayı söndürmeden ilahilerinin yarısı...

Bir kadın ve yalnızlık

1 Eylül 2000-

Sen, bir hayalet gibi böyle her akşam Tekinsiz caddelerde gezinen kadın Gözlerin ötelerde, yüreğinde gam Bu uzun bekleyişten nedir muradın? Telaşlı adımlarla geçip şehirden Yiter kuytu korularda ayak sesin Yolunu karanlığa çevirip birden...

Ayrılık

1 Eylül 2000-

Ayrılık kapımızı çaldığında mevsim kış Hava karlı rüzgarlı yollar çamur ıssızdı Bir sokak ortasında öksüz çaresiz yalnız Öylece kalakaldım yüreğimden kan sızdı Gün batmak üzereydi son kızıllık ufukta Haykırdım ardı sıra ismini öpüp...

yokluğun..

1 Temmuz 2000-

bir merminin ıslığından unuttum yokluğunu çiçeğe dokunduğumdan dindi yağmurlarım güle baktığımdan silindi yüzün hayalimden kalbimi delip geçen kurşundandı adını haykırmaya kalktığımda kendime sessiz kalışım sen nefessiz kalışımdın en çok yaşamak istediğimde yokluğunda yokluğuma...

Virgül

1 Temmuz 2000-

Güneş yaktıkça üşütüyor beni, Ve manasız ışıklar beni mahveden. Gözlerim kamaşıyor karanlıkta. Dinliyorum kalbimin sessizliğini, Aksine fırtınalar yükseliyor beynimden. Fırtınada savruldum, yalnızım kalabalıkta. Arıyorum varlığımın gayesini, Ve koştukça uzaklaşıyorum hedeften. Oysa yönüm doğru,...

See More Posts

End of Content.

İbrahim | 24 Güzel söz; kökü yerde, dalları gökte olan güzel bir ağaca benzer.

Öykü Mahzeni

No Posts Found!

Üryan Söylenişler

No Posts Found!

Röportaj

No Posts Found!

Kusurlu Yazılar

No Posts Found!

Edit Template

Kitaplık

No Posts Found!

Dergilik

No Posts Found!

Video