
ah! / zan / aşk bu berzah karanlıkta / kilitli bütün kapılar dar aralıkta / gelişin iki ağaç yüreğimde / bir yurt can evim / iki kaşın ortasından güneşin doğuşu / iki uyku arası batışı iki çelik bıçağın / sarmaş dolaş iki ağaç her gelişin /...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

ah! / zan / aşk bu berzah karanlıkta / kilitli bütün kapılar dar aralıkta / gelişin iki ağaç yüreğimde / bir yurt can evim / iki kaşın ortasından güneşin doğuşu / iki uyku arası batışı iki çelik bıçağın / sarmaş dolaş iki ağaç her gelişin /...

akandır demode hayal sakın kendini o siyahtan kan belki başkasının belki benim olmayan diyardan sevgilerse yitik akşam üstleri kuytularında fesleğen kokar bilmem korku alışkındır gözlere belki bensiz olmayan diyardan sür git yollarda yurtsuz kül yabancı suratlar sigaralarında ateş belki benden olmayan diyardan
gül öldü kim kaldı kim bildi yaralarımızı suskunluğumuzu kim okudu rüyalarımızı hayra yoran kim gül öldü bağçe perişan dudaklarımızda yarım kaldı buselik kimliklerimizi gömdüğümüz tarih unutturuldu astarda bizi yalnız yağmur tanıdı yağmur yazdı toprağa halimizi soldu yüz sözler sözde kaldı gül öldü öldü gül kim kaldı
“yukarıda kalmışların ahteri nerede” A. Baha Yılmaz I ölümün de bir rengi var mum ışığında eriyen sesi korkuların da bir sınırı var elbet II gün ışır, atlar kişner, kaybolur kader yıldızı çünkü alageyiğin ahı avcısından ağır çeker ve bir sessizliğin eceli diğer sessizlikle bildirilir ölümün elbisesi...
Nerden gelip, nereye gittiği anlaşılmayan bu siyah, pürüzsüz yolda; hatırlayamadığı kadar uzun zamandır yürüyordu. Tek bildiği, yürümesi, ilerlemesi gerektiği idi. Fakat içinde ne bir sebep ne de hedef taşıyordu. Attığı her adımla hafızasında bir önceki adımı atışıyla ilgili bütün hatıralar siliniyor, bütün hayatı tek adımla sınırlanıyordu....
-Sadık YALSIZUÇANLAR’a- elif alef alfa bir yangının diğerine aktardığı harflerin renklerini yitirdiği tayf gönle vurulan silinmez damga sessizliğin en derin fırtınası sılayı rahme atılan ilk adım gurbetin şahikası elif alef alfa bir çıkış aradım çok oldu bir çıkış indirdiğin yoluna baldıranları geçtim içtim hayatın siyanürünü körlüğümle...

Derrida’nın İstanbul’da Gördüğü Bir Damla Köhne Şarap Sekiz Haziran Bindokuzyüzdoksandokuz günü, bir üniversite ile yayınevinin çağrılısı olarak İstanbul’a gelen Derrida,...

Konuşturan: Mehmet Kahraman Çırak ilk öykü kitabınız ve kırk sekiz yaşında yayımlandı. Yunus Nadir Eraslan bu süre içinde öykü yazıyor...

Şiir geldi kelimeye dayandı. Kelime geldi emojiye dayandı. Hiyerogliflere gidelim. Eski Mısır’da insanlar duvarlara resimler çizerek iletişim kuruyorlardı. Hatta o...
