gökten zembille inen sadece aşktır ve ölüm daha şık durur bronz bir tende her daim sıfır kilometre bir gün var önümüzde gir ve ortalığı karıştır. ah diyorum, ahı bilir misin sen dünya dedikleri...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com
gökten zembille inen sadece aşktır ve ölüm daha şık durur bronz bir tende her daim sıfır kilometre bir gün var önümüzde gir ve ortalığı karıştır. ah diyorum, ahı bilir misin sen dünya dedikleri...
Nasıl ateş? Ateş oturmuş gözüne sevdâlarca Diyor, tüm bakışını bir gecede harca Hasrete yâr olmuş, aşka bahâne Yakar yüreğini usul usul ateş. Bir azap mevsimidir fikrinde zaman Yaşar gidersin karanlıkları Ve derin sevdâlardır...
Hep yanmış çöp çekerim Nedense kibrit kutusundan Kibrit fabrikası grevdedir Bir kısmı sessizce gözcülük yapar Davullar zurnalar evdedir Ne zaman bir bardağa değse elim Kırılır hemen yere düşer de Ayaklarım cam parçası Grevdedir...

A.Mahmut Sarac’a mumya gibi içi bitmiş, dışı pörsümüş bir dünya mumya gibi içi bitmiş, dışı pörsümüs dünya lakin, lal kırmızısı dudakları şerefine iblis ruhlu babalar ve oğullarının kibrin rengine boyandı firavun asri ağlamak...

dağlardan geliyorum güneşten kavrulmuş tenim yine de gülen yüzüm solgun elbisem nasırlı ellerim toprak kokan bedenim işte ben tozlu patika yolların yolcusu yedi çocuğun anası işte ben şimdi dağlardan geliyorum azığımda yufka ekmek...

Bizim elde trenlerin dumanı hep kara olur Bu yüzden kıvrım kıvrım rayları uzar hasrete Bizim elde trenlerin dumanları hep kara olur Rayları uzar sonsuz gurbete Islanır gözyaşlarından demir vicdanlı raylar Uçuk kalır dudakları...