
Resmetmeliyim çektiğim acıları Gerisi nerede bu kelimelerin Hepsi bu kadar mıydı Anlatacağım çok şey var sandıklarım Yoksa çoğu zaman hayat Bir cümle kadar yaşamak mıydı Gece kayarken derinliğe Bir damla yaş Ya da...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Resmetmeliyim çektiğim acıları Gerisi nerede bu kelimelerin Hepsi bu kadar mıydı Anlatacağım çok şey var sandıklarım Yoksa çoğu zaman hayat Bir cümle kadar yaşamak mıydı Gece kayarken derinliğe Bir damla yaş Ya da...

Yedi askıya değer seni anlatan söz Daha diyemediğim türküler, dizemediğim hecelerim Eynimde yüklü Yedi askıya değer seni anlatan söz , insanlar bilmez Karanlık bir tek mum ışığına direnir Direnmektir sabır Benim karanlık yüzüm...

ben sizin rüyanızda bu sabah yine başı kesik uykular göreceğim uykular uyunmadık yanlarını gezdiren serinlikde ve kırık testiler uzak yataklardan bir gece vakti çalkalanmış ağzında ölümleri sızdıran çok elma ve çok çocuk yüküyle...

Hemen konmasın avucuma ipek kanatlı kelebeği sevdanın savurduğum taş suya kanmadan yazabilmek, öyle kolay olmasın, seni Yağmurun raksı altında umarsız yürüyen ayaklarım kanamadan ayazında sabahın titremeden ürperip girmeden koynuna gecenin beklemek, öyle kolay...

Ne kadar kalın kafalı olursan ol, öğretir hayat sana; bunu bil. Yoksa halin kül. “Ayna ayna, güzel ayna…” diyerek yazdım işte; ibret-i âlem olsun! Kaç ilişki son buluyor, bu unutkanlık yüzünden biliyor musun?...

Gün akşam olunca İrticalen konuşur gece Işıklar söner Toprakta siren sesi Ölümün nal sesleri Kuşatır yeryüzünü Dağlar secdeye varınca Başlar hayatın korkusu İşte tenin yağma Yıkıldı evin barkın Söndü ışığı dünyanın Ölümü öptün...