Melih Bayram Dede

DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ

Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:

Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.

Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:

“Adı Dergibi olsun!”

Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.

Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.

İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.

İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.

Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.

Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.

Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.

EDİTÖRLER

Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Bize Yazın
Edit Template

Kategori: Mavi Kalem

  • All Post
  • Adem Ağacı
  • Alıntı
  • Anlatı
  • Ara-lık
  • Buhara'dan Gelen Adam
  • Çay Molası
  • Çevgan
  • Çeviri şiir
  • Çocuk
  • Çöl Vaazları
  • Değini
  • Deneme
  • Dergi
  • Eleştiri
  • Genel
  • Gezi-Anı
  • Göz-lük
  • Günlük
  • Haber
  • Haiku
  • Hayatı Hakikiyye Sahneleri
  • Kitap
  • Kısa Kısa Söyleşi
  • Kusurlu Yazılar
  • Mavi Kalem
  • Mürekkep Lekesi
  • Öykü
  • Öykü Mahzeni
  • Röportaj
  • Şiir
  • Sinema
  • Söz Misali
  • Tordemir Yazıları
  • Üryan Soruşturma
  • Üryan Söylenişler
  • Yazıyorum Öyleyse Varım
  • Yeni
Körköpük

17 Mayıs 2017-

Çolak Nuri eski yazı dergi topluyor. Poşetliyor. Tozlanmasın diye poşetten çıkarmıyor. Nasıl okuyacaksın? Gelecekte öğrenirim. 80 yaşını geçkin. Ali Birinci Milli Kütüphanede konuşulurken duymuş. Birkaç sahafı aramış. Nuri Beyi tanıyanların haberi oldu. Eskiciler...

Göz Kırpmak İyidir

16 Mayıs 2017-

Nisan içimde yürüyor. Yürüyorum. Mesnevi Sokak’tan… Çocukken tarlamızda yüzeyden sikke bulurdum. Babam Ayvacık Pazarı’nda tütünle değişirdi. Gencim. Aklımda ayvalar, elmalar. Aklımda o gümüş sikkelerdeki buğulu kadınlar. O da ne? Çöp tenekesinin dibinde göz...

Yurdu

15 Mayıs 2017-

Şaşırma, Havva’nın da gözleri iğneliydi. Batınca teniyle birlikte ruhunun tenine batardı. Süzünce posası kalırdı Adem’in. Çakınca tutuştururdu. Hayat bu! Ya hakikat? İğnenin yurdusundan deve geçtiğinde…

Alp Er Tunga Ölür

12 Mayıs 2017-

Her nefes bir taş. Kendi uçurumunu örüyorsun yaşayarak. Ne korkunç yükseltinin güven vermesi. Herkesin uçurumu farklı cümlesi hem anlamlı hem anlamsız… Can Alıcı’nın konacağını biliyorsun uçurumun en yükseldiği anda. Toprağa düşüyorsun. Başladığın yere....

Deprem

11 Mayıs 2017-

Korkuyla uyandı. Korkuyla tekrar uyudu. Doğa kendinden alınanı almıştı. Doldurulan deniz, delinen gök, kaybolan dereler bir dinginlik soluyor toz toprak içinde. Bir çığlık kenti… İstanbul silindi. Sadece depremlerle sınanan yapılar yerinde. Korkuyla uyandı....

See More Posts

End of Content.

İbrahim | 24 Güzel söz; kökü yerde, dalları gökte olan güzel bir ağaca benzer.

Öykü Mahzeni

No Posts Found!

Üryan Söylenişler

No Posts Found!

Röportaj

No Posts Found!

Kusurlu Yazılar

No Posts Found!

Edit Template

Kitaplık

No Posts Found!

Dergilik

No Posts Found!

Video