bir anne çığlığını örüyor elindeki dantele bir çığlık amansız acıları törpülüyor öznesiz bir cümlenin kurtulup elinden kara bir kabus gibi düşüyor şehre tren bir annenin öpüp alnından şehre bağışladığı çocuk ellerini göğe veriyor...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com
bir anne çığlığını örüyor elindeki dantele bir çığlık amansız acıları törpülüyor öznesiz bir cümlenin kurtulup elinden kara bir kabus gibi düşüyor şehre tren bir annenin öpüp alnından şehre bağışladığı çocuk ellerini göğe veriyor...
Vakt’ erişmeden gitmeli bu bağçeden; iftirak yar elinden ah! bu bağçede viran, bağban elinden. papatyalar neylesin gül bile tarumar, ah! lale perişan. Yetişmez mi bunca figan ey yar Lal olmuş yüreğimden od bile...
sokaklarda bir adam her yanı küle kesmiş bir akşam havasında çıldırıyormuş gibi uzun şiirler okur ölüm nokta aşk virgül o adam benim desem güler geçersiniz o adamın kimliği sizi ilgilendirmez oysa birazcık sokulup...
taze otlar kaynatırız dağlarda ardıç kabuğundan cuğaralar sararız yararız karnını soğanların da kaşıklar yaparız yoğurtlara atlarız terleyen bedenle ah ha ırmağa ha ırmağa ırmağa bakarız kaybolmuş kuzularımız nasıl da koşarız dağ yamaçlarına yani...
adı gittiğin olsun harcadığın kandığın kapıldığın söz olsun yalan anlıyamadığın adlandırılmamış biter mi menzilsiz yolcu hayat çemberin içinde kaldı adımlanmamış çöl rüyasında dört çivi çaktı elinde haçer sevgilinin sevgilin elinde hançer hançersin sevgilinin...
Elma şekeri elinden alınmış çocuk gibiyim Rıhtımdan uzaklaşan gemilerin ardından ağlıyorum Günüme saklıyorum katran karası öfkemi Bir poyraza karşı isyan şarkılarını çığırıyorum İnzivam kalmadı güneş doğdu her şey aşikâr Lakin üç kuruşluk dünyada...