
Bu şiirler nerden çıktı, bu yapışkan rüzgâr, bu panolardaki dünya, bu oyuncaklar nerden çıktı, kaydedildim, kaybedildim, bu körpecik bıçaklar nerden çıktı, bu çatallar bu boynuzlar bu huysuzlar, bu cıva suratlar, bu Hacivat’ın suyunun...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Bu şiirler nerden çıktı, bu yapışkan rüzgâr, bu panolardaki dünya, bu oyuncaklar nerden çıktı, kaydedildim, kaybedildim, bu körpecik bıçaklar nerden çıktı, bu çatallar bu boynuzlar bu huysuzlar, bu cıva suratlar, bu Hacivat’ın suyunun...

Fırıncı diye bir yer var. İzmir Caddesi’nin girişinde; zeminde kendin al kendin öde, birinci kat hesaplı. Güzel kahve yapıyor. Arada bir kahve içim miktarı uğruyorum. Tüttürüyorum. Müdavimlere göz gezdirip kalkıyorum. Her mekânın müdavim...

Polisiye. Eski Türkçe çevirilerden. Ne zamandır aklımda, alfabeden soğumayayım, nasıl olsa hafiftir, kolay da okunur diye başlıyorum kitaba. 40’ıncı sayfada kenara bir not, el yazısıyla… Tek cümle. 71, 79 ve 123’üncü sayfalarda da...

“Güvercinim uyur mu çağırsam uyanır mı?” Gözleriyle çağırmak ne kelime, gözlerinin eliyle okşuyor, seviyor, uçuruyor, uçuyor. O anda güvercin mor tepeli. İkiz. Ak. Kurgulanmış değil. Sarhoş ya, aklına ne eserse ah çekiyor. Çocukluğundaki...

Hâlâ çok güzelsin. Babaannemle yaşıtsın ama minberin mihrabın yerinde. Fersudeliğinin bile bir çekiciliği var. Hiç de yüz yaşında göstermiyorsun. Konuk olduğun Sahaf’ın da gözleri parlıyor. Cildindeki tuğra dövmesi ışıl ışıl parlıyor. Temellük kaydından...

Kelime oyunu, gidiyorum. Kelime zaten oyun. Oyun da kelime, kaldım. Akıl almaz işler, çay? Bayat, yeni demlikten getir biraz sonra. Kar yağıyor. Yağmıyor iniyor. Bastırıyor. Camına camına vuruyor kahvenin. Aklında aç kurtlar. Aklında...