
azra’ma şimdi iyi şeylerden susmalıyım uzun uzun alnımda kaynayan göğün müptezel alevinden damlayan atları koşmalıyım intişar caddelere ilkin kavmime susmalıyım kavmim bana susmalı ilkin ben buharlaştım güneşin suçu yok suçu yok katilin kurşuna...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

azra’ma şimdi iyi şeylerden susmalıyım uzun uzun alnımda kaynayan göğün müptezel alevinden damlayan atları koşmalıyım intişar caddelere ilkin kavmime susmalıyım kavmim bana susmalı ilkin ben buharlaştım güneşin suçu yok suçu yok katilin kurşuna...

Girizgâh açılalım denizlerin en güvenilmezi kendimize / açalım perdeyi / mânâda seyredelim / açılan kapıdan içre söze tutunmayalım / sözü tutmayalım sözden gidelim / sözde kalmayalım hayat hayata gebedir bugün, dün ve yarına...

I çirkin tırnak tırnak yaban dansı uzanır terkedilir kalan kaldı geçilir bir kalem bir kere daha olmalı bir kere daha akşam bir kere daha çirkin dansı suskun hayatı gürültü görüntü mehtapları suları kuru...

Etekleri deniz kokmalı kadının elleri balık bakışları eritmeli buzulları ölesi dost ve sıcak Bırakırken kendini uykunun derin kollarına rüyalarını süslemeli erkeğinin ve uygunsuz esen rüzgara kanmamalı kapılmamalı hazan yaprağı gibi zamana anadolu’ya kapıldığı...

Kirli ağrılardır alnımızdan salınan zifiri sabahleyin koklar adım atmadan daha toprağı usulca sonra pis ve iğreti sulardan boşalır düdük çalınır boşalınca dağılır yüzünde yansıyan adamakıllı ve kaynatılır yeterince yettiğince ısırgan otu yaranın üstüne...

boşluğu yırtan aşk kırılganlığında konuşuyorum denizlerin gölgesinde yaşayan bir taş yalnızlığında koşuyorum ruhuma kaçıyorum yüzümden sızan müntehir sessizliğinden ve ellerimden düşen ne varsa içime içime yakıyorum. koş ve yak,denizi kentin ortasında kalbini kanatan...