
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com


Bir yıldır haftada en az dört gün, 20-24 arası İzmir Caddesi’nden geçiyorum. Bazen kalıyorum da. Karadeniz Lokantası’nda karalahana çorbası içip öyle devam ediyorum. Her geçişimde mutlaka onu görüyorum. Abi, üç liram eksik, 7...

Bilmiyorum. Bir bilenin nerde olduğunu, kim olduğunu, bana nasıl yanıt vereceğini, bu uçsuz dünya ağrısından beni nasıl kurtaracağını biliyorum. Bunu bildiğim aklıma geldiği anda, tamam diyorum, bu gün gideyim. Yükümü atayım. Arınayım. Kuşkularımı...

Nesli tükenen bitkilerdenmiş. Sadece onda varmış. Tanrı Dağları’nın belli bir yüksekliğinde yetişir, çiçeğini kırk gün taşır, sonra dökermiş. Bir kurganda tohumlarını bulmuş. Islah etmiş. Yetiştirmiş. Her çiçek yedi çenekli. Dört çeneği mavi, biri...

Durakta bekliyorsun. İki tanıdık var durakta. Görmesinler diye kalabalığın arasındasın. Otobüse binmekten vazgeçtin. Kırmızı ışık. Bekle. Karşıya geç. Geçtin. Başka yöne gideceksin. Olsun. Kentin içinde nasıl olsa… Görmesinler diye tırnaklarını yiyorsun. Başparmağının tırnağını...

14. kattaki, cam önüne konan güvercin, 13 kattaki yangın merdivenindeki kediden korktu. Aynı anda yan odadaki delikanlı sevdiği kızın kendinden uzaklaşmasından korktu. Mutfakta kabak tatlısı yapan romatizmalı anne ilerleyen yaşında ellerini kullanamamaktan korktu....