
Dünya tuzla buz oldu ikimiz kaldık. Tuz olsa da buz olsa da kalmazdık; bildiğin dünya, insansız. İlk kadın ve ilk erkek, aklımdasın. Gönlümü al; aldım. Lades. İşte o günden beri. Senin bu hesaplılığın,...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Dünya tuzla buz oldu ikimiz kaldık. Tuz olsa da buz olsa da kalmazdık; bildiğin dünya, insansız. İlk kadın ve ilk erkek, aklımdasın. Gönlümü al; aldım. Lades. İşte o günden beri. Senin bu hesaplılığın,...

Önce tanıyanlardan başlarsın, evinden, eşinden, çocuklarından, çocuksan annenden, babandan kardeşinden. Sonra komşularından. Sonra mahalle arkadaşlarından, okul arkadaşlarından… Hemşerilerinden. Aynı takımı tutanlardan, aynı derneğe üye olanlardan, ilgileri aynı olanlardan… Aynı yaş gurubundan. Sonra, farklı...

Balçık. Çiğnemlik et. Ten. Ruh. Edalı, işveli. Endamlı, yakışıklı. Yasak ağaç. Yedik ve kendimize geldik yedik ve anladık yedik ve erkek ve dişiyiz yedik ve nefsimiz var. Her şeye bir isim. Dünya. Kısa...

Aptal, paşa babam uyudu. Ağaçlar da pek sağlıklı. Şimşek! Yalnızız! Elbette. Kızlar, sözde değil çok güzel. Nasıl da salınıyorlar. Şimdi mülakat: Yazarımız o karakteristik sesiyle güzel adayına soruyor: Dün gece hangi rüyayı görmüştünüz...

Ağaç bin yaşındaydı. Fidanlara taş çıkarır bir tazeliği, kayalara taş çıkarır bir sertliği vardı gölgesinin. Gölgesi insanlık için bir güven adasıydı. Ülkeler, iklimler tanırdı onu. Elli yıl önce, kataloglarda olmayan bir ağaç kurdu...

Nasılsın ortak? Çocukluktan çıkmış, delikanlılığa girmiş gençler arasında bir hâl hatır sorma cümlesi. Şirk şirket vesaire yok henüz. Ortak var. En çok da dert ortağı… ‘Her derde ortağım ben” diyor ya Urfalı türkü...