
Ekmek yapar dağıtırdı. Bilmezdi kimse onun kim olduğunu. Bir gün iradesi dışında sırrı aşikâr oldu. O gece yola çıktı. Şehirden ayrıldı. Bursa’nın kurdu kuşu, dağı taşı, her bir ağacı ardından bakakaldılar. Bursa’da somun...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Ekmek yapar dağıtırdı. Bilmezdi kimse onun kim olduğunu. Bir gün iradesi dışında sırrı aşikâr oldu. O gece yola çıktı. Şehirden ayrıldı. Bursa’nın kurdu kuşu, dağı taşı, her bir ağacı ardından bakakaldılar. Bursa’da somun...

Neden sonra kendisin üç kişi olduğunu anladı. Her üçü de birinci ben, ikinci ben, üçüncü ben. Nasıl geçiniyorlar? Gül gibi, fena değil. Çatışmıyorlar mı? Oluyor. Özlüyorlar da. Birisi uzaklaşınca diğeri, diğerleri ayağına gidiyor....

Çok taşlıydı. Dikenliydi. Yabaniydi. Hilkatten bu yana sürülmemiş ekilmemiş gibiydi. Taşlarını ayıkladı. Dikenlerini, karaçalılarını söktü. Ele tutuştu, toprağın da kendinin de eli kanadı. Kuyu açtı. Ehlileştirdi. Ne ekerse biter hale getirdi. Yaşlandı. Ağaçlar...

Buyurun! Birinci ve ikinci “u” daha çok “ı” sesine yakın, üçüncü “u” kavuna batırılmış gibi tatlı, “b” belli belirsiz, “y” taze çilek tadında, “r” o kadar ıslak ki baştaki “b” ve sondaki “n”...

Sıcak cehennem Afrika’yı çağrıştırıyor. Soğuk cehennem de var, Sibirya’yı, kutupları. Cennet nedense hep bahçe, mutedil… Soğuğuyla sıcağıyla cehennemle cennet arası gelgit yaşıyor. Damarından kayalar geçiyor yuvarlanarak, damarında kireç kuyuları kaynıyor, damarında bir ardıç...

Kırmızı balon akşam da olsa kırmızıdır. Görüntüyü çeken genç şaşkın: Beklemiyordum. İçimizdeki çocuk ölmesin. İçimizdeki çocuk dünyaya da röveşata çeker yerine göre. Dünya bir kırmızı balon kılığında dolaşıyor Kızılay’da. Ağız tadıyla kaybolamıyoruz. Biri...