
Yeni yok. Eski yok. Eskiyle yeni arası yok. Şaşılası bir dönüşüm var. Kürsüden indi. Bir saatlik, uzun yargı cümlelerinden oluşan sıkıcı tarih konuşmasını dört kısa cümleyle tamamlamasına o da şaşırmış gibiydi. Kurgulandığı gibi...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Yeni yok. Eski yok. Eskiyle yeni arası yok. Şaşılası bir dönüşüm var. Kürsüden indi. Bir saatlik, uzun yargı cümlelerinden oluşan sıkıcı tarih konuşmasını dört kısa cümleyle tamamlamasına o da şaşırmış gibiydi. Kurgulandığı gibi...

On sekizinci katın balkon demirine dayanmış, aşağı bakıyor. Hem de nasıl bakıyor. Bir kırlangıç dünyayı umursamadan uçuyor. Hem de nasıl uçuyor. Yan dairede bir çocuk çığlık çığlığa ağlıyor. Hem de nasıl ağlıyor. Mutfak...

Yoldan geldin. Yorgun değilsin. Yürümek yükünü aldı. Yaprağını güneş aydınlatıyor. Yağmur yıkıyor. Yüzünde makyaj yok. Nasılsan öylesin. Dansın kendi dansın, işven kendi işven, edan kendi edan. Birazdan bir serçeye yem olana kadar dünyanın...

Uzaktan yakışıklı, güzel, heybetli… Çölün ortasında durmuşsun. Ay ışığında uzayan, çoğalan bir gölge çekilir gibi geliyor sana doğru. Yaklaştıkça onda var olduğunu vehmettiğin ne varsa azalıyor, eriyor. Yaklaştıkça boyu kısa. Yaklaştıkça yoz. Yaklaştıkça...

Eski yazı kitaplarını ihbar ettiler. Alsalar yakacaklardı. Yazmalarını aldı. Tarlanın ucundaki taşlığı kazdı. Alta bakır tepsiyi yerleştirdi. Üstüne güzeli koydu. Kitapları bakır kazanı ters çevirerek kapattı. Gömdü. Jandarmalar geldiler. Yok demedi, elden çıkardım...

Bir yalnızlığa Giysi mi dikiyorsun Ömrüm diyerek.