
Açılır kapanır açılır kapanır açılır kapanır açılır… Denemekten yorulmazsın. Emekli işi. Boş adam işi deme. Fal deyip geçme. Fal açan bir adam bunamaz kolay. Yenilenir, yinelenir. Boş işler Cihan Amca. Sen dolu işle....
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Açılır kapanır açılır kapanır açılır kapanır açılır… Denemekten yorulmazsın. Emekli işi. Boş adam işi deme. Fal deyip geçme. Fal açan bir adam bunamaz kolay. Yenilenir, yinelenir. Boş işler Cihan Amca. Sen dolu işle....

Babasının üzerine toprak atarken Allah’ım gözlerinden üzüm tanesi gibi dökülüyor, sessiz, kendisini tutuyor, içinde dağları yankılandıracak gürül gürül, çığlık çığlığa bir ağlama isteğinin üstüne de toprak atıyor, boynu ve ince parmakları ne kadar...

Hatasını derin sildiği için izi kalmış. Nereden baksanız o hata izi üzerinde. Temiz ama izli. Biliyor da bunu aslında. Yaralanmayan yaşamaz diyor yanındaki. Bu diyor, yaralanmaktan başka bir şey. O lekeleri de bilirim....

Korkunç rüyalar görüyorum, Mehmet’im. Kötü rüyalar görüyorum. Rüyada, bunun rüya olduğunu biliyorum, uyanmıyorum, dur bakalım ne olacak diyorum, rüya devam ediyor. Korkmuyor musun? E, rüyada korkuyorum tabii, ama rüya olduğunu biliyorum ya, rüyadaki...

Bu derslerden geçtim ben. Dedi. Rasim Bey Dostoyevski anlatıyor. Romanın içinde. Bunları okudum ben. Dedi. Kaç defa. Yüz bir defa. Niye yüz bir defa. Düz olmasın diye. Hangi dilde. Türkçede Rusçada Fransızcada, dedi....

Duman menteşelerden sızıyordu. Kapıyı aralayıp içeri sızdım. Tütün sardım. Çayım geldi. İçeride iki masa var. Boş olanına oturdum. Yancılar baktılar. Oyunculardan biri ensesindeki, ikisi şakağındaki biri alnındaki gözle baktı. Çocuktum. Ciddiye almadılar. Duman...