
Küllükte altın bulan horoz darıyla mı değiştirmiş. Elmas bulan çingene? Bana hikâye anlatma. Babamı bilirsin. Bilim adamı. Muhteşem bir kütüphanesi var. Çocuktum o zaman. Dağıtmıştım. Haftada birkaç kitap çeker kütüphaneden, bir sahafa okuturdum....
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Küllükte altın bulan horoz darıyla mı değiştirmiş. Elmas bulan çingene? Bana hikâye anlatma. Babamı bilirsin. Bilim adamı. Muhteşem bir kütüphanesi var. Çocuktum o zaman. Dağıtmıştım. Haftada birkaç kitap çeker kütüphaneden, bir sahafa okuturdum....

Onu turşuyla kandırıyor. Küpün dibi düşüyor. O turşunun başına kaza mı gelir bela mı gelir diyor. Kaza gelse de bela gelse de gülüyor. Turşu turşuya benzemiyor. Küp küpe. Adam adama. Kaza kazaya. Bela...

Bir rüya görmüştü. Babil kralıydı. Camdan bir sarayı vardı. Camdan bir odası, perdeleri de camdan. Camdan bir tahtı, camdan tacı vardı. Yürüdü. Tacı aynı zamanda sarayıydı. Nerden girmişse, odasında bir arı, kendini kurtarmak...

Onun gözlerinden çekinirdim. Hâlâ da çekinirim. Gözleri gözden başka bir şey, uçsuz bucaksız uçurum, dipsiz kuyu, yılanlar, çıyanlar, tarif edilmemiş korkunç canavarlar, ejderhalar… Korkunç çizgi film kahramanları sürekli savaş halinde gözlerinde. Cadılar, büyücüler,...

Senetle ilgisi yok. Evrak değil. Yinelemesiz. Alet edevat da değil. Bir zamanlar öyle bir tabanca mı vardı, aklımda kalmış, geçelim. Yatılı okulda ergenler hep bir ağızdan ‘Çek Feyzullah çek’ diye okul takımına tezahürat...

Böyle geçer hayatın. Bir daha yapmam dersin, bilerek bilmeyerek yaparsın. Bunu yapacağım dersin, bilerek bilmeyerek yapamazsın. Benim o taraklarda bezim yok dersin, yerine göre hem tarak hem bez hem dokuyucu olursun, giyersin çıkarırsın,...