
12 bin yıl önce ben, çakmak taşından yaptığım ok uçlarını ok ucuna özenle yerleştirdim, av avladım, kuş kuşladım, yine bir avda, üzerime gelen yaban öküzünün tam kalbine nişanlamışken yayımı, zaman ayarlamasını iyi yapamadım,...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

12 bin yıl önce ben, çakmak taşından yaptığım ok uçlarını ok ucuna özenle yerleştirdim, av avladım, kuş kuşladım, yine bir avda, üzerime gelen yaban öküzünün tam kalbine nişanlamışken yayımı, zaman ayarlamasını iyi yapamadım,...

El kadar boyu, üzerinde hayat ağacı kabartması var. Öbür yüzünde bir gelincik… Camdan. Bir vazo minyatürü… İçinde taze gelincik… Kırmızı giyinmiş, elinde, kapıyı eliyle değil de edasıyla açıyor, gülüşü de gelincik, getiriyor, masama...

Yoğurt çiçeği derlerdi çocukken, o zaman da… Her gün çiçekçinin önünden geçiyorsun yaz kış onlarca çiçek, bahar yaklaşırken içinde bir sevinç bir sevinç. Her gün evden çıktığında, şehrin o kurtarılmış adacığında mevsimine göre...

Ne kadar olgun yüzün ne kadar dolgun yüzün ne kadar… Perçeminden başlıyor dünya güzellik tarihi… Doldurma yok: Birkaç kelimeyle çizilen bir Havva kızı portresi: “ Ekin ekilen yere/Sapı dökülen yere/Can kurban canım kurban/Kâkül...

Dünyanın bütün saatlerinden duvarları, duvarları dünyanın bütün saatlerinden bir ev, ev mi, emin de değil, sessiz işliyor saatler ve birbirleriyle zincirleme konuşuyorlar. İkinci gün, Brezilya’da yatılı kız okullarından bir okul çıkışı. Üçüncü gün...

Seni bir yere götüreyim. Gidildi. Bizi kapıda yazar karşıladı. Yazarın akrabası yazar, yazarın arkadaşı yazar, ben, yazarın yayıncısı, çok iyi gördümler, hastalığın evreleri, yazarın karnının hamilemsi bir ovalliğe evrilmesi, şişlik, su alınması, bunlar...