
Kimseye bir bardak çay ısmarladığı görülmemiştir. Cimri çok açık ileti… Selamı da ağız ucuyla, azalır diye veriyor. Cebinde akrep var. Elini cebine sokacağı zaman akrebe kenara çekil diyor. Üşüdüğünde. Bir şey alırken değil,...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Kimseye bir bardak çay ısmarladığı görülmemiştir. Cimri çok açık ileti… Selamı da ağız ucuyla, azalır diye veriyor. Cebinde akrep var. Elini cebine sokacağı zaman akrebe kenara çekil diyor. Üşüdüğünde. Bir şey alırken değil,...

Tarlanın taşlısını vermişler, küçük diye, çalışmış, çabalamış, Karanfiller ve Domates Suyu öyküsünde olduğu gibi, oradan bir bahçe çıkarmış. Tarlanın taşsızını alan ekip biçmek şöyle dursun, tarlayı da kumarda kaybetmiş. Kızın çirkinini vermişler de,...

Oğuz Han Hazretleri der ki: “İlimiz öyle büyüsün, Devletimiz öyle yücelsin, Töremiz dünyaca bilinsin, Ki Gökyüzü otağımız olsun.”

Sen mi çizdin. Evet. Sen mi boyadın. Evet. Yumurta dünya. Denizleri kıtaları ustaca çizilmiş. Okulda yarışma varmış. Salonun bir ucundan bir ucuna ağzında kaşık, kaşığın içinde dünya gidip geliyor. Kımıldatmıyor bile. Masa tenisi...

Ağlayışından anladılar kız olduğunu. Ya da öyle sandılar. Hıçkırıklarında bir incelik, bir derinlik… Ağıt mı yaktın yoksa. Yakılanı mı söyledin. Yakının mı o sessiz sitenin sakinleri. Bir karaltı, ince, narin, gecenin bir vakti,...

Görüyorum. Duyuyorum da. Tanrı ateşini fazla koymuş. Ateş imi. Gözleri göz değil. Başka bir şey… Bakışa…