
Süleyman ölmemiş miydi? Asasını kurtlar kemirmemiş miydi? Üç harfiler hayret etmemiş miydi? Belkıs çok güzel değil miydi? Tahtı sıcak değil miydi? Koşuyorsun. En iyi olduğunu düşünüyorsun. İçinde bir sedir ağacı yükseğe, daha yükseğe,...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Süleyman ölmemiş miydi? Asasını kurtlar kemirmemiş miydi? Üç harfiler hayret etmemiş miydi? Belkıs çok güzel değil miydi? Tahtı sıcak değil miydi? Koşuyorsun. En iyi olduğunu düşünüyorsun. İçinde bir sedir ağacı yükseğe, daha yükseğe,...

Bu ırmak birazdan kabaracak. Öyle yükselecek ki bildiğin bilmediğin dağların tepeleri önce beyaz balıklar gibi suyun altında görünecek sonra kaybolacak. Bir gemin, bir gemi yapıcın da yok. Çitler var. Köpekler. Gestapo suratlı adamlar...

Fotoğraf Cezayir savaşından… Aynı Meryem. O kadar benziyor ki, kucağında bir İsa eksik. Ellerini kurtarıp, o anda doğurduğu peygamberi kucaklayacakmış gibi bir yüz ifadesi var. O ifadede acı yok. Utanç Tanrı tarafından silinmiş....

Tutup şişeye koysam şu gökkuşağını üç nokta şu yağmur kokusunu üç nokta şu ıslak meşe ağaçlarını üç nokta şu bebek gülüşü rüzgârın ıngalarını üç nokta… Bir at isterim: Çıplak. Bembeyaz. Yelesi saçlarım gibi....

Anne. Yaşlı bakımevinde. Bayramda ve ayda yılda bir ziyaretine gelen oğlunun fotoğrafına bakıyor. Zamandizinsel bir şekilde, bebekliğinden evliliğine değin. Saf çocukluk renkleri, kıskançlık renkleri, küçük acıların renkleri, giderek keder renkleri, gelecek kaygısı renkleri,...

Ruhu yok. Beyni var. Robot. Adını Kabil koymuşlar. Âdem’in çocuğu değil, Âdem’in çocuğunun icadı. Ortadoğu’da savaş makinası olarak deneyeceklermiş. Düşman tanımında çocuk kadın yaşlı filan yok. Bırakıldığı sahada her insan düşman, yok etmek...