
TIĞ 261 Elin konuşur Elin şarkılar söyler Elin, ırmaklar… TIĞ 262 İnanıyorum Rüzgârda çiçeklerin Sen olduğuna… TIĞ 263 Bütün aynalar Sen aynaya çıkınca Ürperiyor ya… TIĞ 264 Hangi ülkeden Her gece saçlarına Saklanan kuşlar…
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

TIĞ 261 Elin konuşur Elin şarkılar söyler Elin, ırmaklar… TIĞ 262 İnanıyorum Rüzgârda çiçeklerin Sen olduğuna… TIĞ 263 Bütün aynalar Sen aynaya çıkınca Ürperiyor ya… TIĞ 264 Hangi ülkeden Her gece saçlarına Saklanan kuşlar…

TIĞ 257 Sayısız güneş Bir kadının kalbine Saklanabilir… TIĞ 258 Ayın suları Çektiği bir akşamlarda İçli bakışın… TIĞ 259 Kışa getirir Gülüşünün yazları Bütün yazları… TIĞ 260 Bir kelimenin Bütün albatroslardan Daha uzağa…

TIĞ 253 Ayva ağacı Niye göstermiyorsa Kendi yaşını… TIĞ 254 Bazı duygular Bakışlarınla bile Anlatılmıyor… TIĞ 255 Bazen aynalar Ne kadar üzülüyor Uyuduğuna… TIĞ 256 Sayısız düğüm Ve sayısız desen var Dokunuşunda…

TIĞ 249 Bir dilim güneş Bir de bir dilin güneş Bir de gözlerin… TIĞ 250 Sessizliğin de Sayısız rengi vardır Sensizliğin/de… TIĞ 251 Arka yüzünde Ay daha güzel belki Diyor ya çocuk… TIĞ 252 Sana tutulmak Dünyaya tutunmanın Yegâne yolu…

TIĞ 245 Rüya içinde Bir rüya kitabının Bitirecekken… TIĞ 246 Eksik biliyor Yazılmış, yazılacak Kitaplar seni… TIĞ 247 Kadın, dünyanın Olanca sevincini Bir gülüşüne… TIĞ 248 Dünyanın süslü Bir kafes olduğunu Biliyor kuşlar…

TIĞ 241 Hatırlıyor ya Sular değirmenleri Daha bir içli… TIĞ 242 Biliyorsun ya Dünyanın güzelliği Senin yüzünde/n… TIĞ 243 Göğe bakınca Anlayabiliyorum Üzgünlüğünü… TIĞ 244 Karçiçeğine Anlatamıyor güneş Yaz günlerini…

Rüyamda Hasan Demir’i gördüm. Çalışma odasında, yakın gözlüğü gözünde, kaçak tütün sigarasını ve sade Türk kahvesini içiyor, katlanabilir küçük masasının...

Dergibi mart ayı söyleşi sayfasında değerli öykücü, eleştirmen Necip Tosun’u ağırlıyor. Onunkisi öyküye adanmış bir ömür diyebiliriz; zira kendinizi neye...





