
Kafeste bir Amasya elması asılı, gagalanmış. Bayramlığı dedi, katı yiyeceklerle besleniyor. Kuzey Suriye’de yaşıyor bu. Kafesi açtı. Kuş omuzuma kondu. Sonra koluma indi. Oğlum, dedim. Yok, dedi, kız. Konuşunca o da konuşuyor. Tekrar...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Kafeste bir Amasya elması asılı, gagalanmış. Bayramlığı dedi, katı yiyeceklerle besleniyor. Kuzey Suriye’de yaşıyor bu. Kafesi açtı. Kuş omuzuma kondu. Sonra koluma indi. Oğlum, dedim. Yok, dedi, kız. Konuşunca o da konuşuyor. Tekrar...

Yürüyoruz. Yaramazlık yapmadan, çocuksu bir emare göstermeden gayet ciddi yürüyor yanımda. İki yıl sonra bana kediyi ısırmayan köpek alacaksın. Bir de tavşan alacaksın. Olur. İki yıl sonra kaç yaşında olacaksın. Yedi. Ben artık...

Hepsini yıktı. Aydınlığa çıktığında, buna özgürlüğe demeli, yıkıldı. Ne kadar sağlam duvarlar. Günlerce çalışıyorsun, bir taş söktüğün, bir harç kopardığın oluyor. Enkazı düşündü. Kendisiydi. Alışma duvarları. Kanıksama duvarları. Yakın ve uzak körlük duvarları....

Altı yaşında. Nerden öğrendiyse, tekneyi, gemiyi? Ben büyüdüm. Tekne orucu tutmam. Hem siz gemi orucu tutuyorsunuz. Oruçlu olan dört yaş büyük abisi, susuzluktan dudağı kurumuş, gözleri iftar öncesi pidedeki susamdan resimler çiziyor. Bir...

Eskiden Çiçek Lokantası’ydı. Eski Sofra oldu adı. Klasik Türk müziği çalıyor, efendi bir havası var. Dört dilsiz iftar yaptı bugün. Ben de yaptım. Kalktılar. Ben de kalktım. Cihan’a geldim. Onlar da geldiler. Kendi...

Hurdacı C sakallarını çöpte ağarttı. Yaşlandı. Öldü. Çocukları haraç mezat evde ne varsa sattılar. Babalarının işinden memnun değillerdi. O memnundu oysa. Fermanlar, beratlar, kıymetli tablolar, yazmalar, ilk baskı kitaplar, oyuncaklar, kap kacak, alet...