
Siyah beyaz. Nerden bu fotoğraf? Pere Lachaise Mezarlığı’ndan. Sen mi çektin? Evet. Karga montaj olmasın? Vallahi değil. Fotoğraf şu: Alt kaide, üstünde bir kaide daha, lahidimsi bir kaide daha, üstünde bir lahit şeklinde...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Siyah beyaz. Nerden bu fotoğraf? Pere Lachaise Mezarlığı’ndan. Sen mi çektin? Evet. Karga montaj olmasın? Vallahi değil. Fotoğraf şu: Alt kaide, üstünde bir kaide daha, lahidimsi bir kaide daha, üstünde bir lahit şeklinde...

Dünyanın bütün kelebekleri örgütlenin! Dünyanın bütün serçeleri siz de! Dünyanın bütün aslanları… Dünyanın bütün… Dünyanın… Dün… D… Senin de okuduğun gibi ses giderek azaldı. Görüntü devam ediyor. Bir milyon yıl önce kazılmış milyon...

Yüzü dünyanın bütün esmer haritalarından halita… Bulvarın ortasında. Elinde bir ip. Bu bana: Uydur uydur yaz! Birkaç adım geçtim bekledim. Heybetli heykelimizin parmakları ve diline hâkimiyeti bir sanatçıda yok. Birine: Öleceksin bayım, güzel...

Buraya: Ya-ya-ya-yavru a-a-ağzı u-u-u uyar. Bu taraf: Çi-çi-çin-çinge-ÇiNgene pe-pe-pembesi. Anladım artık. Bu bölüm: Buz mavisi. Bura: Hamsi sarısı. Bu kapı: İ-i-i istemez! Pencereler: Gü-gü-güvercin ma-ma-mavisi! Kaç yıllık boyacısın. O-o-o-otuz! Nerelisin? …. Adın ne?...

Kolyesi Temmuz sıcağından, bileziği, halhalı, küpesi Temmuz’un türlü hallerinden. Güneşle doğuyor. Güneşle çekiliyor. Gecesi büyülü bir serinlik anıtı… Bu ne tasvir? Sorarken küçümsediğini biliyorum da, duruşu hiçbir ikonda görmediğim bir Meryem. Kendin farkında...

Kaplumbağa. Taştan. Bildiğimiz kaplumbağanın beş katı büyüklüğünde. Kaldırımın çıkmaz sokağa açılan ağzında, caddeye bakar şekilde duruyor. Önünde bir leğen su… Ne güzel diyor çocuk, arada bir kafasını serinletir. Su havadan sıcak olmuştur diyor...