
Bunları ben de yazarım. Yaz o zaman. Yazarım. Bunları yazılanı aynen kopya edersen yazmış olursun. Onu demedim. Bunun gibi ben de yazarım. Gibi de olmaz. Anamız hem aynı hem ayrı. Bedenimiz hem aynı...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Bunları ben de yazarım. Yaz o zaman. Yazarım. Bunları yazılanı aynen kopya edersen yazmış olursun. Onu demedim. Bunun gibi ben de yazarım. Gibi de olmaz. Anamız hem aynı hem ayrı. Bedenimiz hem aynı...

Yoldan bir Çinli alıyorum. Kahveye giderken yoldan bir Kızılderili alıyoruz, Amerika keşfedilmemiş, olsun, alıyoruz. Üç dilsiz kafadarı oynayarak yürürken yoldan bir Magripli alıyoruz. Masa hazır. Batak keşfedilmemiş olsun, biz bir masa kurup batağa...

Bir sade kahve içip gidecek. Kahve dolu. Boş masa yok. Girsem mi, girmesem mi, girsem mi, girmesem mi, girsem mi, girmesem mi, adımlar, sekiz, yedi, altı, beş, dört, üç… Alışkanlık ve tiryakilik… Mekân...

Kuzey kutbundan ve güney kutbundan başladı. Kayaları eriterek denizleri köpürterek dağları düzleyerek yol aldı. Uçaklar yerin dibine girdi. Gemiler gökyüzüne fırladı. Yemişim Birleşmiş Milletleri, Düvel-i Muazzama’yı. Öyle bir kasırga ki, birazdan dünya ters...

Avcunun içinde uçsuz bir ateş. Yandıkça, yandıkça, yandıkça yanıyor o ateşte. Kendisi de avcunun içinde. Çıkamıyor oradan. Bütün dünyası avuç içi… Boynu bükük, bir Rodin heykel eskizi gibi, kendi avcunda çekilmez kılıyor hayatını....

İs değil, ıs. Noktasız. Dünyanın her dilindeki kelimeleri muhtevi bir sözlük için çalıştı. Dünyayı gezdi. Kütüphanelerde dirsek çürüttü. 100 bine yakın her ırktan, her dilden insanla konuştu. 114 yaşında öldü. Öldüğünden kimsenin haberi...