
Nasılsın şeker? Şeker özel isim burada. İpsizin tekinin neresi şeker olur, bir baltaya sap olamadı, ayran oldu ekşidi de ayranım ekşi demez. Ben karışmam. Ben de karışmam. Bırakın bunları da, sen bir kahve...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Nasılsın şeker? Şeker özel isim burada. İpsizin tekinin neresi şeker olur, bir baltaya sap olamadı, ayran oldu ekşidi de ayranım ekşi demez. Ben karışmam. Ben de karışmam. Bırakın bunları da, sen bir kahve...

Onu arayacaktınız. O bahçeye girecektiniz. O ırmaktan geçecektiniz, soyunmadan. O mekâna uğrayacaktınız. O oyuncağı alacaktınız. O kitaptan o sayfayı o kişiye okuyacaktınız. Gibi şeyler geçer içinizden. Hemen ardından başka şeyler geçer. Erteleme de...

Kesersen olmaz. Uluk olanların şansı yok. Onlar senin. Tavanda, yapraklarıyla. Yüklükte. Yorganlar arasında. Sandıkta. Ev bir bahçeden geçiyormuş gibi sonbaharı yaşıyor kokusuyla. Resmin iyi. Yedi kardeşsin, anne, baba, amca, iki babaanne, bir ölmüş...

O yapraklar arasına, eteği yapraklara, yaprakları eteğine karılarak dolaşmasında nasıl bir olgunluk tadı, olgunluk teşhiri olduğunu kendisi de biliyor. Bize söz düşmez. O endam, o boy bos, o meyveler bende olsa ben de...

Soluklanmak için mi? O senin bakışın. Geleni geçeni seyretmek için mi? O da. Güneşlenmek için mi bu ilkbahar serinliğinde? E, aynı. Öyle değil. Yine burada, 68 yıl önce, sarışın Alman casusu gözetlemek için,...

Tanıdığı, görüştüğü, konuştuğu her insanın onda bir adı var. Kafa kâğıdındaki adı değil bu. Belleğinde de öyle kayıtlı değil. Serin onda serin değil sadece. Sarı sarı değil. Yalnız bir şey var, verdiği ad,...