Melih Bayram Dede

DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ

Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:

Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.

Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:

“Adı Dergibi olsun!”

Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.

Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.

İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.

İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.

Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.

Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.

Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.

EDİTÖRLER

Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Bize Yazın
Edit Template

Kategori: Şiir

  • All Post
  • Adem Ağacı
  • Alıntı
  • Anlatı
  • Ara-lık
  • Buhara'dan Gelen Adam
  • Çay Molası
  • Çevgan
  • Çeviri şiir
  • Çocuk
  • Çöl Vaazları
  • Değini
  • Deneme
  • Dergi
  • Eleştiri
  • Genel
  • Gezi-Anı
  • Göz-lük
  • Günlük
  • Haber
  • Haiku
  • Hayatı Hakikiyye Sahneleri
  • Kitap
  • Kısa Kısa Söyleşi
  • Kusurlu Yazılar
  • Mavi Kalem
  • Mürekkep Lekesi
  • Öykü
  • Öykü Mahzeni
  • Röportaj
  • Şiir
  • Sinema
  • Söz Misali
  • Tordemir Yazıları
  • Üryan Soruşturma
  • Üryan Söylenişler
  • Yazıyorum Öyleyse Varım
  • Yeni
Gerçek imgeler

1 Eylül 1999-

Sokrates’i o zaman gördüm. Havanın karanlığıyla sevişen Olympos Dağı’nın doruğundaki bulutların üzerinde bağdaş kurmuş Tanrı’ya yakarıyordu. Aslında beyaz sakallarının örttüğü yüzünde ağlamaklı bir ifade vardı. Ama yine de o, karanlığa bakıp gülümsüyordu. Ve...

Yollar ve Bir Yasemen Türküsü

1 Eylül 1999-

“Hadi düşelim asfalt yollara” der gibiydi yüzün ve düşerdik yollara bizi ancak yollar anlardı her adımda büyütüyordu bizi yollar bir ana kucağı gibi koşup ona sığınıyorduk dost oluyorduk, sırdaş oluyorduk öfkemizi, sevincimizi aşkımızı...

Kardelen

1 Eylül 1999-

Mesnedsiz değildir elbet seni böyle yar diye öldüm öldüm sevişim bir söz söyle bir gül çıkar koynundan soyum sopum şenlensin kardelenim göğsüme sığmayanım karanlığa dokuduğum şiir özgürlük ey!

1 Eylül 1999-

gül öldü kim kaldı kim bildi yaralarımızı suskunluğumuzu kim okudu rüyalarımızı hayra yoran kim gül öldü bağçe perişan dudaklarımızda yarım kaldı buselik kimliklerimizi gömdüğümüz tarih unutturuldu astarda bizi yalnız yağmur tanıdı yağmur yazdı...

1 Eylül 1999-

Ömrümün bir yarısı belkilerle dolu Öbür yarısı keşkelerle Bir daha karşılaşma ihtimalimiz nedir Bu oniki milyonluk koca şehirde Hayatın anlamıysa hep aradığımız İşte şu elimde tuttuğum zehirde Belkilere umutlarımı sakladım Herkes gibi Keşkelere...

See More Posts

End of Content.

İbrahim | 24 Güzel söz; kökü yerde, dalları gökte olan güzel bir ağaca benzer.

Öykü Mahzeni

No Posts Found!

Üryan Söylenişler

No Posts Found!

Röportaj

No Posts Found!

Kusurlu Yazılar

No Posts Found!

Edit Template

Kitaplık

No Posts Found!

Dergilik

No Posts Found!

Video