
İnsan doğunca demişti bir meczup, sol göğsümüzde bir kuş çırpınmaya başlar. Kanatları bağlı. Çark durduğunda, bağ çözüldüğünde, kafes açılır, kuş kanatlanır, uçar… Bir gün de olur bu, yüz yıl da… İnsan yaşlanır, çark...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

İnsan doğunca demişti bir meczup, sol göğsümüzde bir kuş çırpınmaya başlar. Kanatları bağlı. Çark durduğunda, bağ çözüldüğünde, kafes açılır, kuş kanatlanır, uçar… Bir gün de olur bu, yüz yıl da… İnsan yaşlanır, çark...

Ev Kedisi: 81’i buldun aç. Bu oyun sana kaçar. Sokak Kedisi: Gelirse açmaz mıyım, sinek avlıyor elim. Nağmeci Kedi: Dere kenarından geçtim, geçtim, geçtim/Soğuk sularından içtim, içtim, içtim/Nice nice fare tuttum, tuttum, tuttum....

Çocuk aynaya baktı. Kendini göremedi. Aynadan adama baktı. Adamı göremedi. Ne gördün? Söyleme dedi, aynadaki. Söyleyemem dedi, çocuk. Bir tanıklığı vardı, bir sırrı, onu istiyordu adam. Ayna istemiyordu. Aynadaki de.

Kedi konuştu, dedim. Kedi konuşmaz miyavlar, dedi. Yok dedim, miyavlamadı, konuştu. Ne dedi? Dün yapılan kavurmadan istedi. Kedi yanımızdaydı. Konuşmuşsun Pisi dedi, babam. Ağzının tadını biliyorsun. Pisi değil dedim, küllükte gördüm. Yanına vardım....

Küllükte bir araya geldiler. Uçsuz bucaksız tarlaya döndüler. Nohut firikleri arasında bir tavşan o bakıştan kaçtı. Bir köpek uludu. Bir yılan aktı. Nohutlar hâlâ yeşildi. Nasıl olsa biz çekeceğiz dedi birincisi. Her yıl...

İki öğrencisinden kuşkulanıyordu. Onları yakındaki çeşmeye suya gönderdi. Kapıyı ardından kilitledi. Anahtarı çıkardı. Hocam, biz, geldik dediler, kapıyı vurup. Anahtar deliğinden girin dedi, yerinden kalkmadan. Bir an sessizlik. Dışarıdan, biz gireriz de, testi...