Melih Bayram Dede

DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ

Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:

Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.

Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:

“Adı Dergibi olsun!”

Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.

Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.

İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.

İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.

Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.

Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.

Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.

EDİTÖRLER

Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Bize Yazın
Edit Template

Mehmet Aycı

Yazar

  • All Post
  • Adem Ağacı
  • Alıntı
  • Anlatı
  • Ara-lık
  • Buhara'dan Gelen Adam
  • Çay Molası
  • Çevgan
  • Çeviri şiir
  • Çocuk
  • Çöl Vaazları
  • Değini
  • Deneme
  • Dergi
  • Eleştiri
  • Genel
  • Gezi-Anı
  • Göz-lük
  • Günlük
  • Haber
  • Haiku
  • Hayatı Hakikiyye Sahneleri
  • Kitap
  • Kısa Kısa Söyleşi
  • Kusurlu Yazılar
  • Mavi Kalem
  • Mürekkep Lekesi
  • Öykü
  • Öykü Mahzeni
  • Röportaj
  • Şiir
  • Sinema
  • Söz Misali
  • Tordemir Yazıları
  • Üryan Soruşturma
  • Üryan Söylenişler
  • Yazıyorum Öyleyse Varım
  • Yeni
Günün Acısı

8 Haziran 2019-

Yalnız yaşarmış. Pek kimseyle görüşmezmiş. Apartmandakiler selam verirse başıyla alır gibi yapar kimseye selam vermezmiş. Üstü başı düzgün ve temizmiş. Pek titizmiş. Yaşlıymış ama her işini kendisi yaparmış. Bir şeylerin yolunda gitmediğini balkondaki çamaşırların toplanmamasından anlamışlar. Bir gün, iki gün, üç gün… Bir yere gittiğini de...

İnsanlar ve Kuşlar

6 Haziran 2019-

Yıllar önce bu yaylada pınarın başına dedem üç dut fidanı dikti. İkisi kurudu. Birisi büyüdü. Dut verdi. Dutları kızıla çalan benekli, tadı kendine özgü bir ağaç. Yaylalık yer. Geç yeter. Kuşlar bayram eder. Yayla boşaldı. Bir kişi kaldı. Dut mevsiminde küçük kuşlar, ala kargalar, karatavuklar, bu...

Kafes

4 Haziran 2019-

Beyninin içinde milyonlarca kuş günü karşılar gibi ötüşüyor. Hiç susmadan… Hiç sumadan… Hiç susmadan… Kardeşinin sesini, annesinin babasının sesini, evin sesini, şehrin sesini, vaktin sesini bastırıyor. Bunların hiç birini duyamıyor. Annesi, babası, kardeşleri, insanlar, komşunun köpeği, apartmanın kedisi, hatta kafesteki kuş bile kafasının içindeki kuş seslerini...

Belki Bir Başka

3 Haziran 2019-

Kalem yazmıyormuş da konuşuyormuş. Dişim ağrıyor diyormuş. Kâğıdın üzerinde ucu yan çiziyormuş. İçeriden kırılmış. Açkıyı bulmuş. Ucunu çıkarmış. Kalemi açmış. Açarken boşuna uğraşma demiş kalem, aklındakini yazmam. Aklındakini düşünmüş o an. Erkeksen yazma demiş. Kalemi açmış. Kâğıda değdirince ucunu kendi kendine hareket etmiş. Sanki parmakları kaleme...

See More Posts

End of Content.

İbrahim | 24 Güzel söz; kökü yerde, dalları gökte olan güzel bir ağaca benzer.

Öykü Mahzeni

No Posts Found!

Üryan Söylenişler

No Posts Found!

Röportaj

No Posts Found!

Kusurlu Yazılar

No Posts Found!

Edit Template

Kitaplık

No Posts Found!

Dergilik

No Posts Found!

Video