
Kadın anneliğe hazırlanır Adam babalığa coşkulanır Çocuk doğar adam dirilir Çocuk büyür baba sevinir Çocuk sayrılanır baba ölür Çocuk üzülür baba ölür Çocuk evden ayrılır baba ölür Baba ölebilir çocuk yaşasın Baba ölünce...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Kadın anneliğe hazırlanır Adam babalığa coşkulanır Çocuk doğar adam dirilir Çocuk büyür baba sevinir Çocuk sayrılanır baba ölür Çocuk üzülür baba ölür Çocuk evden ayrılır baba ölür Baba ölebilir çocuk yaşasın Baba ölünce...

Hakikat ehlinin kuş tüyü yastığıdır ölüm Cennette gödere çekilen bayrak, hüznümüzde allara boyanmış matemdir Alimin ölümü alemin alfabesinden düşen harftir Kendimize kırıldığımız ve yalnızlığımızın etine geçirilmiş kanlı gölge.

Bir Salı tekerlemesi kadar hayat Takılıp gidiyor insan Hoş gelen kelimelerin ardına Sonra bir bakıyoruz, varmışız. Hayretle masallara dalan gözlerim kadar hayat Şekerli süt kıvamında Ne fazla ne az Gel gör ki varmışız....

Küçük harfler alınır lütfen, göz ağrıları Küçük meraklar alınır, eskisi makbul Küçük gülümsemeler örneğin bir kediye Bir kuşa, bir çiçeğe, küçük şiirler Küçük telaşlar alınır bir de Sessiz usul gösterişsiz ne varsa ekle...

Bir kuş nasıl çağrılır, bilmem Pisi pisi desem Gülmesin kediler “Gel küçücük” desem Haykırmasın köpekler Cikciklesem bile Ne dediğimi bilmem Ayıplamasın beni kumrular Bir de tutup kanatlarından Okşasam göğün izlerini İçime çeksem bulutların...

Şehrazat mısın nesin. Dili çözülür, çözülür, çözülür. Düğümlendiğinde içinde kaplıcalar. Teninde ürperten karıncalar. Güzelleşir, güzelleşir, güzelleşir dünya. Çöller yeşerir, yağmurlar daha ince. Konuştuğunca şifa, sustuğunca zehir… Diyelim bin bir odası var her kelimenin!