
Yüzde ne çıkar, ölüme renk seçme yarışması yapılsa? Sonuçlanmaz! 7 Milyar insanın tasavvurundaki ölümün baskın rengi: Sarı. Her rengin her tonu yakışır ölüme değişik kültürlere göre, bir yerde yine sarıyla kesişir çünkü. Geniş...
DERGİBİ’NİN ÖYKÜSÜ
Ocak 1999’da yayınlanmaya başlanan Dergibi’nin öyküsünü kurucusu Melih Bayram Dede şöyle anlatıyor:
Takvimlerin 1998 yılı Aralık ayının son haftasını gösterdiği günlerde, internette bir edebiyat sitesi, benim tanımımla “Dergi gibi bir şey” çıkarmayı planlıyor ve bu “dergi gibi” şeye isim arıyordum. Bu konuyu, Mehmet Şeker’e açtığımda, şöyle dediğimi hatırlıyorum: “İnternette dergi gibi bir şey çıkarmayı düşünüyorum. Ama öncelikle bir isim bulmamız gerek!”.
Böyle bir girişten sonra Mehmet Şeker’den cevap geldi:
“Adı Dergibi olsun!”
Bu çok güzel bir isimdi. Hemen kabul ettim.
Şimdi zaman zaman düşündüğümde, “Dergibi” adının ne kadar isabetli bir karar olduğunu tekrar anlıyorum.
İşte Dergibi böyle doğdu. Türkiye internetinde ilklerden oluşu nedeniyle büyük ilgi gördü. Basında, özellikle de gazetelerin kültür sayfalarında haber oldu. Televizyonların internet programlarında yer verildi.
İlk etapta basılı dergilerde ürün yayınlayan dostlarımız, internette yayınlanan bir dergiye ürün vermekte çekingen davrandılar. İnternet onlara göre, yeni ve yabancıydı. Bir görüşe göre de, “suya yazılan yazı”dan farksızdı. Bu ve bunun gibi nedenlerden ötürü gereksiz de olsa, “İnternette edebiyat olur mu?” tartışmalarına şahit olduk. Zaman zaman bu tartışmalara Dergibi’den biz de katıldık.
Daha sonraları, internette edebiyata soğuk bakanların da, ürünlerini internette yayınlanan ve Dergibi’yi model alarak oluşturulan sitelerde yayınladıklarını gördük, mutlu olduk.
Aradan geçen yıllarda ise, büyük mesafe katedildi. Yeni edebiyat siteleri açıldı. Bunların kimi e-dergi, kimi ise edebiyat arşivi niteliğindeydi. Dergi formatında siteler kadar arşiv niteliğinde sitelere de ihtiyaç var kuşkusuz. Yine de biz şiir ve şair özgeçmişi arşivleyen sitelerden çok, yeni ürünler yayınlayan “dergi” formatında yayın yapan sitelerin sayısının artmasını tercih ediyoruz. Böylelikle, edebiyatta bir okul görevi gören basılı dergilerin misyonuna sahip sitelerin varolması sağlanabilir.
Ürün yayınlayan bir site olan Dergibi, yeni bir döneme girdi. Dergibi’nin bundan sonraki gelişimini/öyküsünü yaşayarak, birlikte göreceğiz.
EDİTÖRLER
Ali Ömer akbulut: aliomerak@gmail.com
Cahid Efgan Akgül: cahidefgan@gmail.com
Yunus Nadir Eraslan: yunusnadir@gmail.com

Yüzde ne çıkar, ölüme renk seçme yarışması yapılsa? Sonuçlanmaz! 7 Milyar insanın tasavvurundaki ölümün baskın rengi: Sarı. Her rengin her tonu yakışır ölüme değişik kültürlere göre, bir yerde yine sarıyla kesişir çünkü. Geniş...

Kelime düştü. Yaralandı. Üstü başı toz toprak içinde bayıldı. Ne kadar kaldı orda? Bilmem. Ayıldı. Üstünü başını çırptı. Yürüdü. Evine çekildi. Üstünü çıkarıp yeni anlamlar giyindi. Kanayan yerlerine yeni anlamlar sardı. Sancıyan yerlerine...

Satırlarda yürüyor. Bazı harflerde ayağı sıkışır diye daha dikkatli… Kelime aralarında atlarken, alt satıra düşmemek için kan ter içinde kalıyor. Bir alt satıra inerken dağcı… Bazen sırtını dönerek, bazen yüzünü dönerek bir alt...

Uygun yere konumlandı. Yüzünü kente döndü. Sol gözünü yumdu. Sağ gözünü kıstı. İğne yurdusundan kente baktı. Aklına ne geldiyse… İki gözünü açtı. İğneye baktı. Yurduya baktı. Deve geçer! Dev de!

Serin. Loş. Doğanın kendi sesi… İnsansız. Sarp. Manastırdan, tekkeden daha sade, doğanın kendi renkleriyle boyadığı bir mekan. Bir mağara… Duvarda binlerce yıl öncesinden kalan mağara resimlerinin soluk ve ürpertici izleri. Lamba, güneş! Güneşin...

Kirli sakal. Telefonu kapattım. Kimseye haber vermedim. Sırt çantamı aldım. Terminal. Bu otobüs nereye gidiyor? O ana kadar nereye gideceğimi bilmedim. Gittiğim kentlerde kimseye haber vermedim. Birkaç gün ara sokaklarda dolaştım. ‘Tıraşı uzamış...