Mavi Kalem

Yusuf’un Bilmediği

Paylaş

Tuhaf bir kadındı.
Saçları topuklarına inerdi, örmezdi.
Düğmeli giyinmezdi.
Düğüm görünce çözmek isterdi.
Atını çözmediği, köpeğini çözmediği kimse kalmamıştı bu diyarda.
Şahinimi çözmüştü.
Kaç keklik kafesinin ağzını açmıştı.
Çingenelerin doğanlarını, atmacalarını bile çözmüştü.
Kara, kirli örüklerini çingene kızlarının.
Konuşmazdı kimseyle.
Susması uçsuz bucaksızdı, kıyısızdı.
Aradan yıllar geçti.
Büyüdüm.
Onu evinde bağlamışlar.
Hekimin verdiği ilaçları kullanmayı kabul etmiyormuş.
Zorla, birkaç kişi zapt ederek iğne yapıyorlar.
Gözlerinde binlerce kuş uçuyor sonra.
Uçuyor, uçuyor, uçuyor…