Şiir

yokluğun..

Paylaş

bir merminin ıslığından unuttum yokluğunu
çiçeğe dokunduğumdan dindi yağmurlarım
güle baktığımdan silindi yüzün hayalimden
kalbimi delip geçen kurşundandı
adını haykırmaya kalktığımda kendime sessiz kalışım
sen nefessiz kalışımdın en çok yaşamak istediğimde

yokluğunda yokluğuma ağladı bulutlar
ağladı bulutlar ben adınla ıslandım
bir hayal göz kırpar çook uzaklarda
ve bir yol uzanıverir karanlığına hayallerin
burcu burcu kokusunu dinlerim sensizliğin
al al olur yüreğim her söyleyişimde adını
kanımı kurutur damarlarımda
uç uca dizilişleri hasretlerin
bir girdap oluşuverir benliğimde bir yerlerde
seni çekerim hasretlerden vuslatlara gelemezsin
ağlarım gözlerinde anlarım özlemlerini
yine ağlarım
bülbüller konar sana ulaşmaklığımda ellerime
bir bir güller açar parmaklarımın ucunda
benim sana ağlayamadıklarımı bülbül güle ağlar
kelebekler konar yağmurlarda saçlarına
bir kelebek konar dalgalanan saçlarına
kelebekler ıslanmaz senin yerine
ben ıslanırım hasretinle damlalarda