Mavi Kalem

Yapracık

Paylaş

Biz Türkler sayfaya yaprak deriz.
Hayat ağacının sayfaları, ömür defterinin yaprakları…
Gel de öpme kendi dilini!
Yaprak biriktiriyormuş.
Dünyanın her yerinden ağaç yaprakları, özenle kurutuyor, çerçeveletiyor, asıyor.
Bir özge kütüphane…
Yalnız kalmış ilgisiyle.
Eşi bırakmış.
Çocuklar uzaklaşmışlar.
Kızı arada bir uğruyor.
Nerde mi?
Yapracık’ta.
Allah’ın işi.
Dil bırakmıyor nereye gitsen.