Mavi Kalem

Kolay Olan Olmayan

Paylaş

Cebeci’nin istasyona yakın yan sokaklarından biri.
Tezgâhlar var, incikten boncuğa her şey satılıyor.
Birinin üstünde üç bakır sahan, kapaklı, kalaysız öylece bana bakıyor.
Sahanlardan birinde ustanın imzası var.
Kenti ve adı…
Benim kentim.
Ondan dolayı almak istiyorum.
Ne kadar?
Üçü iki yüz.
Aldım.
Sararken ağzımdan kaçırıyorum, imzadan dolayı aldığımı.
Sarmayı bırakıyor.
Vazgeçtim.
Eski, önemli, pahalı bir şey olduğunu düşünüyor olacak, sözünden ve satışından cayıyor.
İçimde bir bakır gövermesi, bulanıyorum.
Kısık, hileci gözlerine bakıyorum.
Yılan ıslığından bir şarkı yayılıyor yüzüne.
Teklif yok.
Israr da.
İkrar da.