Şiir

Emojili Şiir

Paylaş

Ben küçükken
Kraliçesiydim kırların
Güneşten önce
Beni selamlardı ayçiçekleri.

Ülkemin sırlarını taşırdı
Derenin çağıltısı
Her öğle sonu
Sularında oyun hakkı
Tepetaklak emojilerle
Doldurdu dünyamı
Böyle böyle öğrendim
Emek ederek kazanmanın tadını.

Gökgürleyip şimşekler çakınca
Sığınırdık
Ot damlı bir at arabası altına
Peri masalları eşlik ederdi
Yağmur damlalarına…
Beni betimlerdi
Kafasında halka dönen emoji.

Kırk yıl sonra
Genişletilmiş yollarından
Geçiyorum kırların
Dere küçülmüş
Köprü harap.
Ne çardak kalmış
Ne ahlat ağacı
Sınırları yok olmuş
Tarlaların.

Hayal avcılarının
Henüz keşfetmediği
Başı taçlı bir emoji
Göz kırpıyor
Güneşin harelerinden
Çocukluğum oralarda bir yerlerde
Biliyorum.

Onu sonsuz bir şefkatle
Toprakla ünsiyet ettiren babama
Kocaman gülümsüyorum.