Mavi Kalem

Dövme

Paylaş

Fırıncı diye bir yer var.
İzmir Caddesi’nin girişinde; zeminde kendin al kendin öde, birinci kat hesaplı.
Güzel kahve yapıyor.
Arada bir kahve içim miktarı uğruyorum.
Tüttürüyorum.
Müdavimlere göz gezdirip kalkıyorum.
Her mekânın müdavim kitlesi de farklı çünkü.
Bir el çakmağıma uzanıyor, sigarasını yakıp bırakıyor.
Ayakta.
Dışarı bakıyor.
Ben bakınca bana bakıyor.
Gözleri zehir.
Zehir zemberek.
Engerek!
İnanılmaz yeşil.
Omzunda üç sigara yanığı izi…
Usta bir nişancının hedef tahtasındaki üç mermi izi gibi…
Adını Dövmeli koyuyorum.
Git gel tanış olduğumuz garsona göz hareketiyle bu kim diyorum.
Elini dudaklarına götürüyor.
Sus işareti yapıyor.
Nasılsa bir ara uğradığımda sorarım.
Da, garson o günden sonra yok.
İşi bırakmış.
Dövmeli mi?
Bir daha gördüm onu.
Nerede nasıl gördüğümü, ne konuştuğumuzu, sigara yanığının ne olduğunu sormayın lütfen.
Öğrencim çıktı!