Öykü

Yağmur Öncesi

Yağmur öncesi hüznü..Karanlığımı derinleştiren kara bulutların yüzümde beliren aksi..Hayır, ağlamıyorum henüz.. Gördüğün izler vazgeçilmiş nice gözyaşı damlası kurgusu..Düşle gerçek arasında bir yerde, kalbimi titreten birbirinin içine geçmiş zıt duyguların pençesinde yol kenarına tüneyen bir serçenin ayakları dibindeyim. Yağmur öncesi hüznüne açılmış gövdemle kah gülüyor, kah endişeyle yumruklarımı sıkıyorum. Gözlerim gördüklerini belleğinin en dibine kazımak, kanatırcasına […]

Öykü

Sen, Ben, O

Sen kazandın. Konuşmuştuk hani dün, yazmak istiyordum. Bak sessiz sabahladım. Gülümseyeceğini biliyorum, “Ben buna sessizlik mi diyorum?”. Gece boyu nefes tükettik oysa. Hatta söz zaman zaman sana da geldi. Fakat ben değildim bu kez, isminin zakiri. İlk teşebbüsün ardındaki bozgun gün gibi hala yüreğimde. Sessiz gülümsedim. ‘Biz olmak’ üzerine konuştu gene. Bir insandan kaç tane […]

Öykü

Baharda Camı Açık Bırakmayın

Şu an karşımda bir kedi yavrusundan farksız bir şekilde uyuyor . Onun bu görüntüsü beni ister istemez düşünmeye zorluyor, kafamda bir lodos gibi patlayıp açık kapıları ve pencereleri hızla çarpıyor. Ve… Bir süre sonra bunlar dökülüyor… Müziğin ve onun kimyaları o kadar benzerki. Müzikle sergiledği o muhteşem uyum! Buz kesmiş bir ceset olsam bile benimle […]

Öykü

Terkediliş Teorisi

Binlerce yıllık sevda geleneğinin menfi tezahürüdür yalnızlık; ki bir o kadarımız terkedilmişliği tatmıştır. Acı çekmenin en iyi, muhasebenin en kolay yoludur. Şairliğe ilk adım ve arabesk bir mazohizm, kuvvetle muhtemel gidenin ardından ve hemen başlar.Yıllarca sürebilecek bir yalnızlık devresinin en sürükleyici, en en etkileyici zamanları ise beraber yaşanılan son dakikalardır. Her zaman; bir telefon, bir […]

Öykü

Bir Kişi Daha

Şu Beykoz şöförleri de amma deli oluyorlar.Allah esirgesin eskaza bir çocuk yol kenarında topla oynuyor olsa… Boğaz’ın eşsiz manzarası bile ekmek parası telaşındaki şöförlerin hızını kesmemekte. Kısa bir süre önce de aynı duygu ve düşünceler hakimdi. Uzun zaman ayrı kalınmış öğretmenlik mesleğine geri dönebilmek ve bir köşeye fırlatılmış,işe yaramayan eşya gibi hissetmekten kurtulmak için geriye […]

Öykü

Bir Babanın ‘Childrenation (Çıldırıneyşin)’ Boyutu

Akşam işten eve gelmişti yorgun argın; tabir-i caiz ise dökülüyordu. Çünkü gündüzün masa başında bilgisayarının karşısında gözlerinin nurunu satmıştı bir kaç sahifelik yazıyı yazmaya karşılık. Ekmek parasıydı herşeyin başında. Ve nihayetinde işiydi hülyalarıyla ve rüyalarıyla karışık. Belki bütün hayatına ve onun olanlara karşı oynadığı bir kumardı o. Sonuçta yapmak mecburiyetindeydi. Üstelik işini de severek yapıyordu. […]

Öykü

Dalgaların Resmini Yapmak

Vapur iki noktaya aşağı yukarı eşit uzaklıkta. Yani hareket ettiği yer ve varacağı yere . Ben ve vapur denizin tam ortasındayız. Ay ışığı suyla dans ediyor. Denizde boğulmak nasıl bir duygudur diye düşünüyorum tam bu zamanda. Nereden geliyor bu soru aklıma bilmiyorum ama yine de sormadan edemiyorum. Hani tam ortada olmak ve kıyıya en uzak […]

Öykü

Yine de

Denize doğru bakışını sevdim. Senin olan ama değil sahiplenmeye dokunmaya dahi kıyamadığın bir çiçeğe doğru tedirgin uzanışını elinin ve geri çekişini… Yemek yemeyi sevdim seninle, tabakta ne olursa olsun, yanyana oturup en büyük lokmayı sana vermeyi… Keşfetmeyi sevdim önce sesindeki heyecanı sonra gerçek dünyanın sokaklarını…Gezmeyi, görmeyi sevdim daha önce kimseler gitmemiş gibi dolaştığımız mekanları… Çabalamayı […]

Öykü

Buraya Kadar Sokağı (bir)

Bir şiiri anlamak için kim ömrünü verir? Sokakta kedilerin ellerini tutmuş çocuğun biri, dansetmeye kalkıyor. Hava güneşli, bahar ikindisi, yerler ıslak, yerdeki her bir sigara izmaritinin ıslak süngerlerinde kelimeler var. Bu kelimeler biraraya gelirse büyük sırrı okunacak hayatın, emekli bir çöpçünün bunu bildiği söyleniyor, ama en son elinde bir kalple sokağın sonuna doğru gülerek koşarken […]

Öykü

Kalem Düşleri

Hediyeni aldığım gün… Yıllarca biriktirdiğin hayatın resimlerini bir ânlık bakışına sığdırman hayrete düşürmüştü beni. Öylece kalmıştım, bana kendini katıksız sunduğun için. İlk şaşkınlığımdan sıyrılınca sordum; “-Bunca zamandır baktığım gözlerin, daha evvel neden sunmadı bana bunu?” Neden tüm yaşadıklarını o âna sığdırmıştın üstelik? Peki ya yine doyasıya baktığım gözlerinden ayırmış olsaydım bakışlarımı, tam o ânında, bir […]