Mürekkep Lekesi

Reklam roman

Edebiyatın piyasa merkezli biçimlenmesi ve kitabın reklamın girdiği bütün mecralar kullanılarak alınıp satılan bir nesneye dönüşmesi okumanın hayatımızın bir parçası sayılamayacak denli marjinalleştiği 2000’li yılların Türkiyesi’nin bir realitesi. Ahmet Altan’ın deri ceketiyle verdiği pozun billboardları süslemesinin ardından Murathan Mungan’ın cart kırmızı yüksek topuklu ayakkabılarla poz vermesi bu bağlamda hiç de anlamsız değil. Hülya Avşar’ın kitap […]

Şiir

Muzlimler İçin

Girizgâh açılalım denizlerin en güvenilmezi kendimize / açalım perdeyi / mânâda seyredelim / açılan kapıdan içre söze tutunmayalım / sözü tutmayalım sözden gidelim / sözde kalmayalım hayat hayata gebedir bugün, dün ve yarına Birinci Muzlim sis sarsar serseriyi uçar semaya sır; sarar sokakları / esatir susar. sözün izini anlatır / tükenmez birsamların saltanatı ceddin gece […]

Şiir

Demeyiş

I çirkin tırnak tırnak yaban dansı uzanır terkedilir kalan kaldı geçilir bir kalem bir kere daha olmalı bir kere daha akşam bir kere daha çirkin dansı suskun hayatı gürültü görüntü mehtapları suları kuru tuz olmuş damar damar akan ak ellerinde ıssız yollara boş avcun uzanışı kapanışı masalın siyahın içinde demeyişi bir şeyi bütün susuşu gecenin […]

Öykü

Bana Dair

Bu şehirde üzerinde adımın yazılı olduğu bir kapı zili yoktu. Cebimde ise 14 Ocak 1970 tarih ve 1211 sayılı kanuna göre yayımlanan evraktan hiç kalmamıştı. Vaziyet bir parça karanlıktı anlayacağınız… Sığınamadım bir yerlere. Açıkta kaldım. Bütün şehri sokak sokak dolaşıp, her sabahı başka bankta karşıladım. Uzun acayip rüyalar gördümse de uyanınca zerresini bile hatırlamadım. Kısa […]

Şiir

Acemi Ütopya

“aynanıza atılan taş ne zaman ulaşır içinizdeki göle” Cengiz Kılçer bir gemi batmışsa bir martı da uçmuştur derler uzak denizlerden bir adada belki adalar hep uzaktır belki de denizler büyük ve miço haklı mıdır? her limanda bir ölümle sevişmekte ve palamarını çözüp babadan haklı mıdır kaçıvermekte fırtınalara inat oysa her aşkın kendi med ceziri vardır […]

Mürekkep Lekesi

Gri Düğmeler

‘Gökhan Özcan’a ve tüm bi-kanatlara’ Yanlışlarınızı kucağımda bırakıp gitmeniz yetmiyormuşcasına bir de giderayak üstü kalsın bakışlarını sapladınız cılız bedenine. O da bir fotoğraf karesine dönüştü, sokak lambasının altındaki çöp bidonunun yanı başında. Ben ve yanlışlarınız. Yanlışlarınız ve ben. Yalnızlığımı onlara sarılıp teselli ettim. Onlar da benim kelimelerimle kendilerini ifade ettiler. Gecenin ilerleyen bir vaktiydi. Hayır, […]

Öykü

Issız

Kadir Ağbi, yağmur sicim gibiydi; kendimi bulutlara asabilirdim. İskambil kağıtlarından inşa ettiğim şatolara bir tekme savurup kaçabilirdim. Yapmadım be ağbi yapamazdım. Evet, hayatı bir maske gibi suratıma takmışlardı. Aynada kendimi değil, onu görüyordum. Ne kadar çırpınsam da o aynada pis pis sırıtıyordu, Kadir ağbi. Biliyordum. Kadir ağbi, hükmünü beni yargılamadan önce vermişti. Bundan sonra hayatım […]

Şiir

Metalik Gri

yorgundum yorgunluk maskesi takmıştım zaten yorgun suratıma vesikalık resmime bıyık çizip seyretmiştim altı çarpı sekiz halimi çizgilerine aldırmadığım avcumda çizgileri olmayan yüzüm konuşmadı konacak yer bulamadı besbelli gönül kuşum hayatsız ağaçlarda onlar yakılmayı bekledi ben yanmayı onlar ufaladı fotoğraflarını ben mendil cebime sakladım ve sakladıklarımda saklandım neden sonra bu şiiri yazdım sonra neden bu şiiri […]

Şiir

Sahra

zaman kervan kum uyku yan sen de muhacir misali sıcak çölün ufkunda kır hatıra yüklü sandukanı anılar dökülsün kum okyanusuna sonra sus yeniden uyu kendi rüyanla yalnız sayıkladığın bir kırık mısra bulunsun “dem bu demdir dem bu demdir dem bu demdir dem bu dem” döner devran hüznün geçer sahrayı da

Öykü

Daha Önce Denizi Hiç Görmemiştim

Deniz nedir hiç bilmezdim. Babam Almanya’daydı ve annem onun kendisini bir gavur karısı için terk ettiğini benden gizlerdi. Zaman geçmek bilmezdi. Televizyonda Johnny Weismüller’in Tarzan adlı filmini seyrederken Tarzan’ın timsahı ufacık bir bıçakla alt ettiği sahnede içimde çakan şimşeğin verdiği güvenle, “babam asla dönmeyecek değil mi anne?” soruma annem yüzüme çarptığı tokatla cevap verdi. Ağlamadım. […]