Mavi Kalem

Yakın Yaka

Körle körebe oynadın mı sen hiç? Oynamadım. Ben oynadım. Birden yirmiye kadar değil de yüze kadar sayıyorduk. Kör arkadaşımızın saklanması uzun sürüyordu. O ebeyken de kuralları değiştiriyorduk. Yerimizi söylemesi ebelenmemiz için yeterli oluyordu. Ama o saklanınca birden yüze kadar sayıp gözümüzü açıyor, birden yirmiye kadar sayıp onu bulmaya çalışıyorduk. Yirmiye kadar bulamazsak o hiçbir zaman […]

Mavi Kalem

Tökez

Kiraz demiş ki, ben insanların boynunu kendi sapıma çeviririm çevirmesine de ah ki ardımdan dut yetişiyor. Bu tarlayı kendi almış. Bu evi kendi yapmış. Bu suyu kendi getirmiş. Bu tarlayı bahçeye kendi çevirmiş. Gördüğün bu meyve ağaçlarının hepsini kendi dikmiş. Bir kütüphanesi var, vay anam, görüp de kıskanmayan kitap kurduna ben kitap kurdu demem. Bir […]

Mavi Kalem

Ben Nedim Abiniz

Burası özel bir yer. Özellikli bir yer. Müşterisi, müdavimi belli. Bilen gelir, pek yabancı gelmez. Zaten sokaktan da pek fark edilmez. Bir gün kapıdan girdi. Mekânı süzdü. Geçti bir masaya oturdu. Saçları beş numara tıraşlı. Deri ceketli. Ayakkabısı hariç baştanbaşa siyah. Kendi de esmer zaten. Şekerli kahve söyledi. Kitabını açtı. Üç saat kitap okudu. Adam […]

Mavi Kalem

Nemli Tuzluk

Yıllarca savaşmış, paralı askerlik yapmış Avrupa’nın ve Asya’nın ve Afrika’nın ve Latin Amerika’nın ayrılıkçı örgütlerinde. Mermi kovanları biriktirmiş. Sonra yeterince savaştım deyip biriktirdiği mermi kovanlarına çiçek ekmiş. Muhteşem bir tasarım olduğunu söylüyor peyzajcılar. İncelikmiş, filan. Boş mermi kovanlarına çiçek dikmek incelik elbette… O kovanların içindeki mermileri kan dökmek için yakmadığımız sürece.

Mavi Kalem

Karekök

Hayat parçalanmaz evladım. Bilinç de parçalanmaz. İnanma kırk parçaya bölündüm diye şikâyet edenlere. Başka bir şey yazıklandıkları, öyle diyorlar. Asal sayı gibidir insan. Bölünürse ancak kendine bölünür. Kanarsa kendine kanar. Yanarsa kendine yanar. Bak buraya ne yazdım. B-İ-R-İ-C-İ-K. Biricik olan ikicik olmaz, üçücük, dördücük olmaz. Öyle değil mi şair? -Öyle abi.

Mavi Kalem

Öykü Devam Ediyor

Sen yazmasan da o adam cüzdanını düşürecek, kırmızı saçlı kız cüzdanı alıp beyefendi cüzdanınızı düşürdünüz diye ardından yetişecek, adam önce cebini yoklayıp sonra peş peşe teşekkür ederek cüzdanı kızın elinden alacak. Sen yazmasan da cüzdanı verirken kırmızı saçlı kızın parmakları adamın eline değecek. Sen yazmasan da parmak teması adamın aklında cüzdanı düşürmesinden daha fazla yer […]

Mavi Kalem

Sade Çavdar Ekmeği

Çok acı çekersin de, dünya çok tatlı. Doyulmuyor. Bunca yaşadım, doksanı devirdim, feleğin iyi gününü kötü gününü gördüm, murat alıp murat verdim, hepsi bir rüya görmüşüm de uyanmışım gibi kısa oğlum. Ölümü kim ister? İterim diyene de inanma. Peygamberleri katma işin içine, herkes sever dünyayı. Allah sevdirmiş bir kere. Rabbim kimseye ölümü isteyecek şeyler yaşatmasın. […]

Mavi Kalem

Beyazıt Amca’nın Bir Tuhaflığı Daha

Köpeği Körpe ölmüş. Üzülmüş. Körpe’yi gömmüş. Birkaç yıl sonra mezarı açmış. Dişlerini dökmüş. Delmiş, boyamış. Dişlerinden kolye yapmış. Kolyeleri hanımı takıyormuş. Birini de kızı takıyormuş. Sol bileğindeki köpek dişli bileklik de Körpe’den. Uğur getiriyor diyor. Körpe yerine bir yavru köpek daha almışlar, adı yaşasın diye ona da Körpe demişler. Dişlerden birini de Körpe’nin boynuna takmış. […]

Mavi Kalem

Açık Kapı

Bana bir hâl oldu diyor teyzem. Bunca yıldır tanıdığım insanları başka türlü tanıyorum. Şaşırıyorum bu hâlime. Yüzü kendi yüzü mü, yoksa o yüzün altında başka bir yüz mü var, yoksa üçüncü dördüncü bir yüzü mü var tanıdıklarımın, bunları şimdi anlıyorum. Yargılamıyorum. Hep öylelerdi kuşkusuz. Ben yeni fark ettiğime şaşırıyorum. Bazen aynada kendime bakıyorum. Kendime de […]

Mavi Kalem

Gümüş Makas

Hâlâ güzel. Yaşını göstermiyor. Keşke lügatinde yok. Başkalarının ne dediği de umurunda değil. Anaforlu, girdaplı, fırtınalı hayatının ondaki izleri dinginliğe dönüşmüş. Kendisini kınayanlara da bir çift sözü var: Kesileceği kestim. Biçileceği biçtim. Bilendim. Köreldim. Size ne!