Şiir

Başında Bir Ağ Gölgeli

Kirli ağrılardır alnımızdan salınan zifiri sabahleyin koklar adım atmadan daha toprağı usulca sonra pis ve iğreti sulardan boşalır düdük çalınır boşalınca dağılır yüzünde yansıyan adamakıllı ve kaynatılır yeterince yettiğince ısırgan otu yaranın üstüne basılır çığlıklar paslanmış bir çift elle bu cadde çocukların yürüyemeyeceği inemeyeceği kadar derincedir gençlerin olgunlaşmış bir irin yumağı kaynamış ısırgan ve kuzu […]